Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009
301 και σήμερα...
Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009
Twilight...New Moon...Eclipse...Breaking Dawn...




Το έπος του Λυκόφωτος όπως αποκαλείται,από την Stephenie Meyer!!!!!!!Αναμφίβολα από τα ποιο συγκινητικά,ρομαντικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει...Μόλις χθες τελείωσα το 4ο και τελευταίο της σειράς και νιώθω μια έντονη μελαγχολία να με καταλαμβάνει...Μακάρι η αληθινή ζωη να ήταν όπως τα βιβλία...Μακάρι να μην ήταν τόσο βαρετή,τόσο προβλέψιμη...Δεν θα σας πω την υπόθεση...δεν θα σας πω τίποτα...Θα σας αφήσω να ανακαλύψετε την ιστορία μόνοι σας και να ακολουθήσετε την αγωνιώδη διαδρομή μέχρι το τέλος,που θα σας κόψει την ανάσα...Το μόνο που μπορώ να πω ως κλασσικη βιβλιοφάγος είναι ότι αξίζει πραγματικά να τα διαβάσετε...όχι μόνο θα σας μαγέψουν αλλά θα σας κάνουν να σκεφτείτε...να προβληματιστείτε...Και αν θέλετε μια συμβουλη,μη δείτε τις ταινίες.Κρατείστε την εικόνα των ηρώων ανέπαφη στο μυαλό σας από οποιαδήποτε επιρροή του οποιοδήποτε σκηνοθέτη,γιατί η ταινία δεν πρόκειται να αποδώσει ποτέ το μεγαλείο του βιβλίου...ούτε στο ελάχιστο...Σας τα συστήνω ανεπιφύλακτα....
Πέμπτη 22 Οκτωβρίου 2009
Ἔρως ἀνίκατε μάχαν....
Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009
Techno-girl!!!!
Σάββατο 22 Αυγούστου 2009
Lady Godiva



Χθες,σε ένα επεισόδιο της αμερικάνικης σειράς "Charmed"(Οι μάγισσες),γινόταν αναφορά στη θρυλική Lady Godiva και στο τολμηρό κατόρθωμα της.Ήμουν σίγουρη πως η Lady δεν ήταν τίποτα περισσότερο από επινόηση του σεναριογράφου της σειράς ώσπου έψαξα πληροφορίες ατην εγκυκλοπαίδια και στο Google και ιδού τι ανακάλυψα!:
- Η 1η κατά σειρά εικόνα είναι έργο του Edmund Blair Leighton και απεικονίζει τη στιγμή της απόφασης
- Η 2η εικόνα είναι έργο του John Collier και απεικονίζει την πομπή
- Το άγαλμα φιλοτεχνήθηκε από τον Sir William Reid Dick και τα αποκαλυπτήρια έγιναν στο Covenry το 1949.Αποτελεί δωρεά αξίας 20000 στερλινών από τον Mr WH Bassett-Green,κάτοικο του Covenry
Πέμπτη 30 Ιουλίου 2009
Long live the king!
Για όσους δεν το γνωρίζουν,οι άνθρωποι με τα λευκά ράσα και τα καλυμένα με λευκές κουκούλες πρόσωπα που απεικονίζονται σε αποσπάσματα του video clip,είναι μέλη της kkk(κου κλουξ κλαν),μιας φασιστικής,ακροδεξιάς οργάνωσης στις Η.Π.Α.Η πρώτη klan ιδρύθηκε το 1865 από τους βετεράνους της πολιτείας Tennessee αμέσως μετά τη λήξη του Αμερικανικού εμφυλίου και αποσκοπούσε στην αποκατάσταση της λευκής υπεροχής στις πολιτείες του νότου.Τα μέλη της χρησιμοποιούσαν τρομακρατία και ανεξέλεκτη βία ενάντια στους ένχρωμους Αμερικανούς,τους απελευθερωμένους ένχρωμους σκλάβους και τους λευκούς ρεπουμπλικανούς που προωθούσαν την ανοικοδόμηση του κράτους και οι οποίοι είχαν ιδρύσει δυνάμεις καταστολής εναντίον της οργάνωσης.Μετά το 1874,μαζί με άλλες παραστρατιωτικές οργανώσεις όπως οι White League και Red Shirts ξεκίνησαν νέο λουτρό αίματος για να εμποδίσουν την άνοδο των ρεπουμπλικανών.Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της δύναμης των δημοκρατικών στις νότιες πολιτείες.
Η 2η klan ιδρύθηκε το 1915,την εποχή που η ραγδαία βιομηχανοποίηση του βορρά προσέλκυε μεγάλα κύματα μεταναστών από τη νότια και ανατολική Ευρώπη ενώ παράλληλα οδήγησε και σε μια πρωτοφανή εσωτερική μετανάστευση μαύρων του νότου.Τα μέλη της 2ης οργάνωσης κύρηταν το ρατσισμό,τον αντισημιτισμό,τον αντικομμουνισμό,τον αντικαθολικισμό και τον εθνικισμό.Το 1924 η kkk έφτασε στο απόγειο της δύναμης της,αριθμώντας 4-5 εκατομμύρια μέλη,δηλαδή το 15% του εκλόγιμου πληθυσμού της χώρας!Το 1930 μειώθηκε απότομα στα 30000 λόγω εσωτερικών διασπάσεων και στη συνέχεια κατά τη διάρκεια του μεγάλου Κραχ και μετα το 2ο παγκόσμιο πόλεμο άρχισε η ραγδαία μείωση του αριθμού των μελών.Η τρίτη kkk ιδρύθηκε το 1946.Ανάμεσα στα 1950-1960 συνήψαν συμμαχίες με αστυνομικά τμήματα των πολιτειών του νότου(Birmingham,Alabama) καθώς και με πολιτικά γραφεία,όπως αυτό του κυβερνήτη της Alabama George Wallas.Μέλη της kkk κατηγορήθηκαν το διάστημα εκείνο για τη βομβιστική επίθεση την 16th street Baptist Church στο Birmingham εναντίον ακτιβιστών καθώς και για τη δολοφονία του Medgar Evers,αφροαμερικανού ακτιβιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδρυτή της οργάνωσης NAACP.Σήμερα η kkk έχει διασπαστεί σε 176 παρακλάδια και έχει συνολικά περίπου 5000-8000 εγγεγραμένα μέλη.
Σάββατο 25 Ιουλίου 2009
La historia me absolvera*
"I know that imprisonment will be harder for me than it has ever been for anyone else,filled with cowardly threats and hideous cruelty.But I do not fear prison as I do not fear the fury of the miserable tyrrant who took the lives of 70 of my comrades.Condemn me.It doesn't matter.History will absolve me."
Ο Fidel καταδικάστηκε σε 15 χρόνια αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά από 1,5 χρόνο,εξαιτίας της λαικής αντίδρασης.Κατέφυγε στο Μεξικό όπου και γνώρισε τον Che και η συνέχεια είναι γνωστή για το θρίαμβο της επανάστασης της 1 Ιανουαρίου 1959!!!
*(ισπ) η ιστορία θα με απαλλάξει
Τρίτη 21 Ιουλίου 2009
Rubies!!!




Στην Ανατολή αναφέρεται ως η σταγόνα από το αίμα της καρδιάς της Μητέρας Γης.Οι Ινδιάνοι το αποκαλούν Ratnanayaka και το θεωρούν το βασιλιά των πολύτιμων λίθων.Ο λόγος για το ρουμπίνι(ruby),το οποίο ετυμολογικά προέρχεται από τη λατινική λέξη ruber που σημαίνει "κόκκινο" και αποτελεί έναν από τους 4 πολυτιμότερους λίθους της γης,μαζί με το σμαράγδι,το ζαφύρι και το διαμάντι.
Για τους Ινδουιστές το ρουμπίνι θεωρούταν ο κυρίαρχος ανάμεσα σε όλους τους πολύτιμους λίθους.Συνήθιζαν δε να χωρίζουν τα ρουμπίνια σε ανώτερης,μεσαίας και κατώτερης κλάσης και απέφευγαν να τα τοποθετούν όλα μαζί,καθώς πίστευαν ότι εκείνα που ήταν κατώτερης ποιότητας θα μόλυναν τα καλύτερα,εξαλοίφοντας με αυτόν τον τρόπο τις "μαγικές" τους ιδιότητες.Οι Ινδουιστές θεωρούσαν τα ανοιχτόχρωμα ρουμπίνια κατάλληλα για τις γυναίκες ενώ τα σκουρόχρωμα για τους άντρες.Στην Ινδία μάλιστα επικρατούσε η αντίληψη ότι αν ένας πιστός προσέφερε ρουμπίνια προς τιμήν του θεού Κρίσνα,τότε θα επέστρεφε σε μια μελλοντική ζωή ως αυτοκράτορας!
Στην Κίνα,η ιεραρχεία ενός μανδαρίνου υποδεικνυόταν από την απόχρωση της πέτρας του ρουμπινένιου δαχτυλιδιού που είχε στην κατοχή του.Η κόκκινη πέτρα δήλωνε ότι ο κάτοχος της ήταν μια σημαίνουσα προσωπικότητα.Περί το 1880,στη Γαλλία,το ρουμπίνι θεωρούταν ο πιο αγαπητος λίθος.Σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς ήταν διαδεδομένη η αντίληψη ότι τα ρουμπίνια μεγάλωναν πάνω σε δέντρα,όπως οι καρποί των φρούτων.Σε διάφορες σανσκριτικές πηγές καθώς επίσης και στη Βίβλο το ρουμπίνι παρουσιαζόταν ως ο πολυτιμότερος από όλους τους λίθους.Οι Ινδιάνοι αυτοκράτορες συνήθιζαν να παραθέτουν μια ειδική τελετή καλωσορίσματος κάθε φορά που γινόταν εξόρυξη ρουμπινιών.
Στα ρουμπίνια αποδίδονται διάφορες θετικές επιδράσεις και μυστικιστικές ιδιότητες που απορρέουν από λαικές δοξασίες και δησιδαιμονίες.Πιστεύεται ότι σχετίζονται με τον ήλιο και οτι συμβάλλουν στη διατήρηση της πνευματικής και σωματικής υγείας.Στο Μεσσαίωνα,το ρουμπίνι χρησίμευε ως λίθος για προφητείες και όταν σκοτείνιαζε το χρώμα του,απότελούσε ένδειξη ότι πλησίαζε κάποιος κύνδινος.Ο Ιβάν ο τρομερός της Ρωσίας θεωρούσε ότι τα ρουμπίνια είναι ευεργετικά για την καρδιά,το μυαλό και τη μνήμη.Το 13ο αι,μια διαδεδομένη συνταγή γιατρού που χορηγήτο σε ασθενείς με παθήσεις του ήπατος περιλάμβανε την κατανάλωση σκόνης ρουμπινιού.Το 15-16ο αι τα ρουμπίνια χρησιμοποιούνταν ως αποτελεσματικά αντίδοτα για τα διάφορα δηλητήρια,ενώ θεωρούνταν πως μπορούσαν να αποκαταστήσουν τη νεότητα και τη ζωτικότητα ,με ένα απλό τρίψιμο στο δέρμα.
Τα ρουμπίνια θεωρούνταν πως αποτοξινώνουν το σώμα και το αίμα,θεραπεύουν ασθένειες και τον πυρετό καθώς και την παρεμποδιζόμενη ροή του αίματος.Επίσης ότι διεγείρουν την αδρεναλίνη,τα νεφρά,τη σπλήνα και τα αναπαραγωγικά όργανα.
Ακόμη,θεωρείται πως τα ρουμπίνια αποκαθιστούν η ζωντάνια,την ενεργητικότητα και την αποφασιστικότητα.Επιπλέον,πως προωθούν την ευμάρεια και τα θετικά όνειρα καθώς και οτι ενισχύουν την ηγετική φυσιογνωμία των κατόχων τους.Πιστεύεται δε ότι κάποιος που έχει στην κατοχή του ρουμπίνι θα διανύσει μια ζωή χώρις φόβους και κακοτυχίες.
Το ρουμπίνι είναι ένας πολύτιμος λίθος που έχει πλέον καθιερωθεί να χαρίζεται στην 15η και στην 40η επέτειο γάμου καθώς αποτελεί σύμβολο αγάπης,πάθους και έντονων συναισθημάτων.
Σάββατο 18 Ιουλίου 2009
Λάθος το δρόμο μου πήρα...
λάθος κι εσύ το στενό
όμως μας ένωσε η μοίρα
πάνω στον ίδιο καιμό
Ήρθες μεγάλη μου αγάπη
ήρθες λαχτάρα παλιά
κάνε τη θλίψη μου δάκρυ
την αγκαλιά μου φωλιά
Γύρε στην πέτρα
και ξεκουράσου
και ύστερα μέτρα
πώς σ΄αγαπώ
από την ταινία "Η αγάπη μας" της αξέχαστης Αλίκης Βουγιουκλάκη και του Δημήτρη Παπαμιχαήλ
Επιτέλους ξεμπέρδεψα!!!
Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009
De terrorismo*
*(λατ)περί τρομοκρατίας
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
All in my head!!!
Σάββατο 13 Ιουνίου 2009
Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι

Αποτελούσε το αγαπημένο μου παραμύθι όταν ήμουν μικρή(και εξακολουθεί βέβαια).Αναζητώντας στο google να βρω συμβολισμούς των πιο γνωστών μεσαιωνικών παραμυθιών,ανακάλυψα αυτό το άρθρο.Αρκετά ενδιαφέρον ομολογώ...
Η ιστορία:
Η κακιά μητριά της Χιονάτης, ζηλεύοντας την ομορφιά της προγονής τής την εγκαταλείπει στο δάσος. Εκείνη βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι επτά νάνων αλλά η μητριά της κατορθώνει να τη δηλητηριάσει με ένα μήλο. Η Χιονάτη μένει ναρκωμένη ώσπου την ξυπνά ένας πρίγκιπας.
Τι σημαίνει:
Με την ερώτηση που κάνει η βασίλισσα στον καθρέφτη για την ομορφιά της επαναλαμβάνει το αρχαίο θέμα του Νάρκισσου ο οποίος αγαπούσε τον εαυτό του τόσο πολύ ώστε αυτοκαταστράφηκε.
Ο κυνηγός:
Τα παιδιά φοβούνται τα άγρια ζώα. Μόνο ένας κυνηγός θα μπορούσε να διώξει μακριά τα απειλητικά θηρία, γι αυτό κα στα παραμύθια ο κυνηγός έχει πάντα τη θέση του προστάτη. Στο παραμύθι ένας κυνηγός εναντιώνεται στη θέληση της βασίλισσας και δεν σκοτώνει την Χιονάτη όπως διατάχτηκε αλλά την εγκαταλείπει στο δάσος.
Ο βασιλιάς:
Ένας πατέρας, ο οποίος με την παθητική του στάση δημιουργεί προβλήματα επιβίωσης στην ηρωίδα, δίνει στο παιδί το μήνυμα ότι θα πρέπει να μάθει να τα βγάζει πέρα μόνο του χωρίς να στηρίζεται πάντα σε κάποιον ενήλικα.
Οι επτά νάνοι:
Οι επτά νάνοι υποδηλώνουν τις επτά ημέρες της εβδομάδας, ημέρες γεμάτες δουλεία. Η χιονάτη πρέπει να κάνει δικό της τον κόσμο της εργασίας, αν θέλει να μεγαλώσει.
Πειρασμοί:
Η ευκολία με την οποία η Χιονάτη επιτρέπει επανηλειμμένα στον εαυτό της να υποκύπτει στους πειρασμούς της μητριάς (κορδόνια για τον κορσέ, ένα χτενάκι και ένα μήλο), παρά τις προειδοποιήσεις των νάνων, συμβολίζει την ανωριμότητα της να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες της εφηβείας. Αν όμως η Χιονάτη δεν γνώριζε και δεν αντιμετώπιζε αυτούς τους κινδύνους που συνοδεύουν την ανάπτυξη, δεν θα μπορούσε να ενωθεί ποτέ με το βασιλόπουλο.
Το όνομα:
Η Χιονάτη είχε δέρμα άσπρο σαν το χιόνι και μάγουλα κόκκινα σαν το αίμα, δηλαδή το είναι της περιέχει και την ασεξουαλική και την ερωτική πλευρά.
Το μήλο:
Το μηλο στη Χιονάτη συμβολίζει κατι κοινο ανάμεσα στη μητριά και στην κόρη, τις ώριμες σεξουαλικές επιθυμίες τους. Όταν τρώει το μηλο σηματοδοτείται το τέλος τη αθωώτητας.
πηγή:TechTeam community
Κυριακή 31 Μαΐου 2009

Για όσους έχουν περιέργεια να μάθουν τι σημαίνει το όνομά τους και όχι μόνο,ένα πολλά υποσχόμενο ετυμολογικό λεξικό από τον Πέτρο Αλεξιάδη.Με την πρώτη ευκαιρία που θα μου δωθεί,θα σπεύσω να το αποκτήσω!Πρέπει οπωσδήποτε να μάθω τι σημαίνει το αρχαιοελληνικό Κρατησίκλεια(μητέρα του βασιλιά της Σπάρτης Κλεομένη) γιατί αυτό το όνομα θα ήθελα να δώσω στην κόρη μου,αν κάνω βέβαια.(Συγγνώμη μαμά!!!).Ή μήπως Διάνειρα(η γυναίκα του μυθικού Ηρακλή);Και για μια πρώτη δόση,παρουσιάζω την ετυμολογία των κύριων ονόματων Άννα,Ιωάννα,Αριστείδης...
- Άννα,(από το εβραικό Χάννα=ευμένεια,χάρις)=εκείνη στην οποία επεδείχθη η ευμένεια και η χάρις του Θεού
- Ιωάννα,εβραική λέξη=η χάρις και η εύνοια του θεού στους ανθρώπους
- Αριστείδης,(άριστος+είδος)=ο ωραιότατος
Πριγκίπισσα Άννα της Πρωσίας


Η Maria Anna Friderike γεννήθηκε στις 17 Μαρτίου 1836 στο Βερολίνο και υπήρξε κόρη του πρίγκηπα Carl von Preussen και της πριγκήπισσας Marie von Sachsen-Weimar-Eisenach.Στις 26 Μαίου 1853 παντρεύτηκε στην πόλη Charlottenburg τον πρίγκηπα Friedrich Wihelm Georg Adolf von Hessen-Kassel,γιό του Wihelm von Hessen-Rumpenheim και της Louise Charlotte Oldenburg,πριγκίπισσας της Δανίας.Από την ένωση αυτή προέκυψαν 6 απόγονοι:
- Friedrich Wihelm Nikolaus Karl(1854-1888)
- Elisabeth Charlotte Alexandra(1861-1955)
- Alexander Friedrich Wihelm Albrecht(1863-1945)
- Friedrich Karl Ludwig Konstantin(1868-1940)
- Marie-Polyxene(1872-1882)
- Sibylle-Marguerite(1877-1925)
Πέμπτη 14 Μαΐου 2009
Καλή επιτυχία Σάκη!!!
Σάββατο 9 Μαΐου 2009
L'alma del Cuba!!!
της και επαινούσα την αξιοπρεπή και αγωνιστική στάση του απέναντι στις ΗΠΑ που με την επιβολή του εμπάργκο και κάθε είδους πολιτικής και οικονομικής απομόνωσης,επιχειρούσε να κάμψει το φρόνημα του κουβανικού λαού και να ρίξει το καθεστώς.Ήταν τέτοια η πεποίθηση μου για την ορθότητα των πολιτικών επιλογών του Fidel ώστε έφτανα στο σημείο να τσακώνομαι με όσους είχαν αντίθετη γνώμη από μένα,ακόμη και με τον πατέρα μου ο οποίος μολονότι αριστερός δεν παρέλειπε ποτέ να μου υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να είμαι δογματική και απόλυτη αλλά να κρίνω με αντικειμενικότητα τα πράγματα.
Σε μια προσπάθεια εξοικίωσης με τις κουβανικές συνήθειες,κατά τη διάρκεια ενός ταξίδιου που είχα κερδίσει στις Βρυξέλλες στα πλαίσια του προγράμματος<<Οι νέοι γνωρίζουν την Ευρώπη>>(Είχα βγει πρώτη στο 2ο λύκειο Κορίνθου για 2 συνεχόμενες χρονιές),σε μια βραδινή εξόρμηση σε κάποιο κλαμπάκι,παρείγγηλα mohito,το αιώνιο εθνικό κουβανικό ποτό.Αυτό που με ξάφνιασε κάπως ήταν το γεγονός ότι όλοι είχαν πάρει και έπιναν τα ποτά τους ενώ εγώ ακόμα περίμενα να μου το ετοιμάσει.Όταν το πήρα επιτέλους και ήπια την πρώτη γουλίτσα δειλά-δειλά,ξετρελάθηκα και μόλις επέστρεψα στην Ελλάδα,με την πρώτη ευκαιρία ξαναζήτησα το ίδιο ποτό...Πίκραααα.Σε όσα μαγαζιά και να πήγα,σε όποια πόλη,η απόλυτη απογοήτευση...<<Σου τα'λεγα εγώ,δεν με ακούς,οι barmen στην Ελλάδα δεν ξέρουν να τα φτιάχνουν καλά αυτά>>,μου'λεγε κάθε φορά ο πατέρας μου.Έτσι,έψαξα και βρήκα συνταγές για το αυθεντικό mohito μιας και τώρα πλησιάζει το καλοκαιράκι και οι διακοπούλες που όλοι μας περιμένουμε.Την επόμενη φορά λοιπόν που θα καλέσετε φίλους στο σπίτι για κανένα coctail party,ξαφνιάστε τους ευχάριστα με δροσερά,απολαυστικά mohitos και μην διανοηθείτε να χρησιμοποιήσετε αλλό ρούμι από το Aneho Blanco,το μόνο που διαθέτει την εγγύηση της κουβανικής κυβέρνησης!!!
Mojito
2 μεζούρες λευκό ρούμι
1 λάιμ κομμένο σε έξι κομμάτια
1/2 μεζούρα σιρόπι ζάχαρης
Φυλλαράκια μέντας (8-12)
Θρυμματισμένος πάγος
Ανακατεύουμε τη μέντα με το σιρόπι ζάχαρης και 4 από έξι κομμάτια λάιμ σε ψηλό ποτήρι. Γεμίζουμε το ποτήρι με τον πάγο, προσθέτουμε το ρούμι και ανακατεύουμε. Συμπληρώνουμε το υπόλοιπο με σόδα και διακοσμούμε με τα υπόλοιπα κομμάτια λάιμ.
Applesoaked Mojito
2 μεζούρες ξανθό ρούμι παλαιωμένο 3 ετών
½ λάιμ κομμένο σε κομμάτια
1 μεζούρα χυμό μήλου
Κλαδάκια μέντας
Φέτες κόκκινου μήλου
Θρυμματισμένος πάγος
Ανακατεύουμε τη μέντα, το λάιμ και το σιρόπι ζάχαρης στο σέικερ, προσθέτουμε το ρούμι και αδειάζουμε το περιεχόμενο σε ένα ψηλό ποτήρι συμπληρώνοντας με χυμό μήλου. Γαρνίρουμε με τα κλαδάκια μέντας και τις φέτες μήλου.
Frozen Mohito Slushes
½ λίτρο σορμπέ λάιμ
8 σφηνάκια λευκό ρούμι
10-12 φύλλα μέντας
Θρυμματισμένος πάγος
Για δύο κοκτέιλ συνολικά ανακατεύουμε τη μισή ποσότητα από όλα τα υλικά εκτός του πάγου και πολτοποιούμε στο μπλέντερ μέχρι το περιεχόμενο να γίνει ομοιογενές. Αδειάζουμε το περιεχόμενο σε δύο μεγάλα ποτήρια κοκτέιλ που περιέχουν τον παγο και ανακατεύουμε καλά. Επαναλαμβάνουμε με τα υπόλοιπα υλικά (4 κοκτέιλ συνολικά).
Jamaican Mohito
Μερικά φύλλα μέντας
1 μεζούρα φυσικό χυμό λεμόνι
5 μεζούρες μαύρο ρούμι
5 μεζούρες σόδα
8 πρέζες Αγκοστούρα μπίτερ
Ανακατεύουμε τα φύλλα της μέντας με το χυμό λεμόνι σε ψηλό ποτήρι και συνθλίβουμε τα φύλλα με ένα κουτάλι. Προσθέτουμε πάγο, ρούμι και συμπληρώνουμε με σόδα και στο τέλος πρέζες Αγκοστούρα.
Cuban Mojito
1 κουταλιά ζάχαρη
2 μεζούρες φρέσκο χυμό λάιμ
Μερικά φύλλα και ένα κλαδάκι μέντας
2 μεζούρες λευκό ρούμι
2 μεζούρες σόδα
Βάζουμε τα φύλλα της μέντας σε ένα ψηλό ποτήρι και προσθέτουμε φρέσκο χυμό λάιμ. προσθέτουμε ζάχαρη και στη συνέχεια συνθλίβουμε τη μέντα με ένα γουδοχέρι ή κουτάλι. Στη συνέχεια βάζουμε τριμμένο πάγο και ρούμι, συμπληρώνουμε με σόδα και γαρνίρουμε με ένα κλαδάκι μέντα.
Παρασκευή 8 Μαΐου 2009
Το μαχαίρι
Απάνω μου έχω πάντοτε στη ζώνη μου σφιγμένο
ένα μικρό αφρικάνικον ατσάλινο μαχαίρι
-- όπως αυτά που συνηθούν και παίζουν οι Αραπάδες --
που από ένα γέρον έμπορο τ' αγόρασα στ' Αλγέρι.
Θυμάμαι, ως τώρα νά 'τανε, το γέρο παλαιοπώλη,
όπου έμοιαζε με μιάν παλιάν ελαιογραφία του Γκόγια,
ορθόν πλάι σε μακριά σπαθιά και σε στολές σχισμένες,
να λέει με μιά βραχνή φωνή τα παρακάτου λόγια :
"Ετούτο το μαχαίρι εδώ που θέλεις ν' αγοράσεις
με ιστορίες αλλόκοτες ο θρύλος το 'χει ζώσει,
κι όλοι το ξέρουν πως αυτοί που κάποια φορά το 'χαν,
καθένας κάποιον άνθρωπο δικό του έχει σκοτώσει.
Ο δον Μπαζίλιο σκότωσε μ' αυτό την Δόνα Τζούλια,
την όμορφη γυναίκα του, γιατί τον απατούσε.
Ο Κόντε Αντόνιο, μιά βραδιά, το δύστυχο αδερφό του
με το μαχαίρι τούτο εδώ κρυφά δολοφονούσε.
Ενας Αράπης τη μικρή ερωμένη του από ζήλεια
και κάποιος ναύτης Ιταλός ένα Γραικό λοστρόμο.
Χέρι σε χέρι ξέπεσε και στα δικά μου χέρια.
Πολλά έχουν δει τα μάτια μου, μ' αυτό μου φέρνει τρόμο.
Σκύψε και δες το, μι' άγκυρα κι ένα οικόσημο έχει,
είν' αλαφρή, για πιάσε το, δεν πάει ούτε ένα κουάρτο,
μα εγώ θα σε συμβούλευα κάτι άλλο ν' αγοράσεις."
-- Πόσο έχει; -- Μόνο φράγκα εφτά. Αφού το θέλεις, πάρ' το.
Ενα στιλέτο έχω μικρό στη ζώνη μου σφιγμένο,
που ιδιοτροπία μ' έκανε και τό 'καμα δικό μου·
κι αφού κανένα δε μισώ στο κόσμο να σκοτώσω,
φοβάμαι μη καμιά φορά το στρέψω στον εαυτό μου ...
Όνειρα,πουλιά μου ταξιδιάρικα...
Τετάρτη 29 Απριλίου 2009
Από τις εξομολογήσεις...
απαγγείλει με ένα συγκεκριμένο ύφος,που μας έμαθε η αυστηρή αλλά καλή δασκάλα μας,έτσι ώστε να προκαλεί συγκίνηση στον ακροατή.Θυμάμαι σαν τώρα να΄τανε τη στιγμή που η μητέρα μου,ως υπεύθυνη της εορτής,ανήγγειλε την άφιξη μας:<<Ο Ματρόζος,ποίημα από τις μαθήτριες της τετάρτης Άννα Δ.,Άννα Ν.,Βασιλική Κ.>>.Το άγχος πάνω στη σκηνή,περιμένοντας να έρθει η σειρά μου,γιατί εγώ έλεγα τις 6 μεσαίες στροφές,τη στιγμή που παραλίγο να βάλω τα κλάμματα όντας συγκινημένη από τους στίχους που απήγγελνα(εύτυχως κρατήθηκα),το ξέσπασμα του κοινού σε δυνατά χειροκροτήματα όταν τελειώσαμε(εμάς μας χειροκρότησαν πιο δυνατά και για περισσότερη ώρα απ'όλους!!!),τα δάκρυα συγκίνησης που στεφάνωναν τα όμορφα μάτια της μητέρας μου,γιατί τα είχαμε καταφέρει:Οχι μόνο είχαμε συγκινήσει το κοινό αλλά την είχαμε βγάλει ασπροπρόσωπη ταυτόχρονα.Εδώ παρουσιάζω ολόκληρο το ποίημα,το μοναδικό,από τα αναρίθμητα παιδικά ποιήματα,που κατόρθωσε να με αγγίξει τόσο έντονα και βαθιά,το μοναδικό που ο χρόνος δεν μπόρεσε να σβήσει από τη μνήμη μου...
Ο Ματρόζος
Ένας Σπετσιώτης γέροντας, σκυφτός από τα χρόνια,
με κάτασπρα μακριά μαλλιά, με πύρινη ματιά,
σαν πλάτανος θεόρατος γυρμένος απ' τα χιόνια,
περνούσε πάντα στο νησί τα μαύρα γηρατειά.
Είναι από κείνη τη γενιά κι ο γέρο καπετάνος
που ακόμα και στον ύπνο του την έτρεμε ο Σουλτάνος.
Είναι από κείνους που έχυσαν το αθάνατό τους αίμα,
από τους χίλιους που έβγαλες πατρίδα μου χρυσή,
είναι από κείνους που έβαλαν στην κεφαλή σου στέμμα
και άγνωστοι σβηστήκανε στο δοξαστό νησί.
Είχες αστέρια ολόλαμπρα στον ουρανό σου κι άλλα,
μα εκείνα που δεν έλαμψαν ήσανε πιο μεγάλα.
Σαν έγραψαν με το δαυλό της ιστορίας μόνοι,
χωρίς γι αυτούς τους ήρωες μια λέξη αυτή να πει,
με την πληγή τους για σταυρό κι ατίμητο γαλόνι,
άλλοι στα δίχτυα εγύριζαν και άλλοι στο κουπί.
Κι οι στολοκάφτες των Σπετσών, τ' ατρόμητα λιοντάρια,
με τις βαρκούλες έπιαναν στο περιγιάλι ψάρια.
Ο γέρος μας παράπονο ποτέ δε λέει κανένα,
μα καπετάνους σαν δεί μες στα βασιλικά,
εκείνους που 'χε ναύτες του με μάτια βουρκωμένα
στα περασμένα εγύριζε και στα πυρπολικά,
και ξαπλωμένος δίπλα μου, μου λέγε εκεί στην άμμο
πόσα καράβια εκάψανε στην Τένεδο, στη Σάμο.
"Παιδί μου, τώρα εγέρασα, παιδί μου θ' αποθάνω",
στο τέλος πάντα μου 'λεγε μ' εν' αναστεναγμό,
"Ένας Ματρόζος δεν μπορεί να κάνει το ζητιάνο,
μα να βαστάξω δεν μπορώ της πείνας τον καημό.
Κλαίω που αφήνω το νησί, θα πάω στην Αθήνα,
πριν πεθαμένο μ' εύρετε μια μέρα από την πείνα...
Μου λεν, ο καπετάν Κωνσταντής, απ' τα Ψαρά κει πέρα,
πως υπουργός εγίνηκε μεγάλος και τρανός,
κι αν θυμηθεί πως τη ζωή του έσωσα μια μέρα
απ' έξω από την Τένεδο, μπορούσε ο Ψαριανός
να κάνει τίποτε για με κι ίσως να δώσουν κάτι
σ' εκείνον που 'χε τάλαρα τη στέρνα του γεμάτη".
Πέντε έξι ημέρες ύστερα εμπήκε στο βαπόρι
κι ακουμπιστός περίλυπος επάνω στο ραβδί,
ως που στην Ύδρα έφθασε, εγύριζε στην πλώρη
το λατρευτό του το νησί ο γέροντας να δει.
Και σκύβοντας τα κύματα δακρύβρεχτος ερώτα,
πως φεύγει τώρ' απ' το νησί και πως ερχόταν πρώτα.
"Εδώ τι θέλεις, γέροντα?" ρωτά τον καπετάνο
στο υπουργείον εμπροστά κάποιος θαλασσινός
ντυμένος στα χρυσά. "Παιδί μου, είναι πάνω
ο Κωνσταντής?". "Ποιος Κωνσταντής?". "Αυτός... ο Ψαριανός".
"Δε λεν κανένα Ψαριανό, εδώ είναι Υπουργείο,
να ζητιανέψεις πήγαινε μες στο φτωχοκομείο!".
Ο γέρος ανασήκωσε το κάτασπρο κεφάλι
και τα μαλλιά του εσάλεψαν σαν χαίτη λιονταριού
και με σπιθόβολη ματιά μες απ' τα στήθια βγάνει
με στεναγμό βαρύγνωμο φωνή παλληκαριού:
"Αν οι ζητιάνοι σαν κι εμέ δεν έχυναν το αίμα,
οι καπετάνοι σαν και σε δεν θα φορούσαν στέμμα!".
Τότε ο Κανάρης που άκουσε φιλονικία κάτου,
στο παραθύρι πρόβαλε να δει ποιος τον ζητεί
και το νησιώτη βλέποντας λαχτάρησε η καρδιά του
και να 'ρθει επάνω διέταξε με τον υπασπιστή.
Κάτι η φωνή του γέροντα του εξύπνησε στα στήθη,
κάτι που μοιάζει με όνειρο μαζί και παραμύθι.
Τον κοίταξε τα μάτια του μες στα μακριά του φρύδια,
που μοιάζανε σαν αετούς κρυμμένους στη φωλιά,
στον καπετάνο εφάνηκαν με την φωτιά την ίδια,
όταν τα εφώτιζε ο δαυλός τα χρόνια τα παλιά.
Κι ένας τον άλλο κοίταζε κατάματα οι δυο γέροι,
ο ημίθεος τον γίγαντα, ο ήλιος το αστέρι.
"Δεν με θυμάσαι, Κωνσταντή?" σε λίγο του φωνάζει,
"γρήγορα συ με ξέχασες, μα σε θυμάμαι εγώ!...".
"Ποιος το 'λπιζε να δει ποτές", ο γέροντας στενάζει,
"τον καπετάνο ζήτουλα, το ναύτη υπουργό!...".
Και σκύβοντας την κεφαλή στα διάπλατά του στήθη,
τη φτώχεια του ελησμόνησε, τη δόξα του εθυμήθη.
"Ποιος είσαι, καπετάνο μου? Και ποιο 'ναι το νησί σου?",
ο Ψαριανός τον ερωτά με πόνο θλιβερό,
"πενήντα χρόνια, μια ζωή, περάσανε, θυμήσου
απ' της καλής μου εποχής, εκείνης τον καιρό.
Μήπως στην Σάμο ήσουνα την εποχή εκείνη?
Στην Κω, στην Αλεξάνδρεια, στη Χιο, στη Μυτιλήνη?"
Απ' έξω απ' την Τένεδο ...πενήντα πέντε χρόνια
επέρασαν απ' την στιγμήν εκείνη, σαν φτερό.
Σαν να σε βλέπω Κωνσταντή, δε θα ξεχάσω αιώνια...
Ακόμα στο μπουρλότο σου καβάλα σε θωρώ...
Χρόνος δεν ήταν που 'καψες στη Χιο τη ναυαρχίδα
κι ήταν η πρώτη μου φορά εκείνη που σε είδα...
Απ' έξω απ' την Τένεδο, θυμάσαι? Μια φρεγάδα
σ' έβαλε εμπρός μ' αράπικου αλόγου γληγοράδα
μ' οχτώ βατσέλα πίσω της εμοιάζαν περιστέρια
κι εσύ γεράκι γύρω τους... επάνω στο μπουρλότο,
που την κορβέτα τίναξες πρωτύτερα στ' αστέρια,
σαν δαίμονας μες στον καπνό γλυστρούσες και στον κρότο.
Σε καμαρωνώ από μακριά... κι οι ναύτες κι ο λοστρόμος
μ' εξώρκιζαν να φύγουμε τους είχε πιάσει τρόμος,
γιατί η αρμάδα ζύγωνε επάνω στο τιμόνι
θάρρος στους ναύτες σου έδινες... δεν βάσταξε η καρδιά μου,
σε μια στιγμή χανόσουνα, σε μια στιγμή και μόνη
και "όρτσα! μάινα τα πανιά!" φωνάζω στα παιδιά μου.
Στο στρίψιμο του τιμονιού μας σίμωσες... μ' αντάρα,
ο Τούρκος κοντοζύγωνε η μαύρη μου καμπάρα
αστροπελέκια και φωτιές και κεραυνούς πετούσε,
μα σαν δελφίνι γρήγορα κι εκείνος εγλιστρούσε.
Οι ναύτες μου φωνάζανε: "Τι κάνεις καπετάνο?"
Κι εγώ τους λέω: "Τον Ψαριανό να σώσω κι ας πεθάνω...".
Και σου πετώ τη γούμενα... και δένεις το μπουρλότο...
κάνω τιμόνι δεξιά... το φλογερό το χνώτο
του Τούρκου θα σε βούλιαζε θυμάσαι? Σου φωνάζω,
"Πρώτος απ' όλους ν' ανεβείς", μα δεν μ' ακούς κι αφήνεις
άλλοι ν' ανεβούν... έσκυψα κι απ' τα μαλλιά σ' αδράζω,
και σ' έσωσα κι εφύγαμε... μα δάκρυα βλέπω χύνεις!...".
"Ματρόζε μου!" δακρύβρεχτος ο Κωνσταντής φωνάζει
και μες στα στήθη τα πλατιά σφιχτά τον αγκαλιάζει.
Κι ενώ οι δύο γίγαντες με τα λευκά κεφάλια
στ' άσπρα τους γένεια δάκρυα κυλούσαν σαν κρυστάλλια,
δυο κορφοβούνια μοιάζανε γεμάτα από το χιόνι,
όταν του ήλιου το φιλί την άνοιξη το λειώνει.
Δευτέρα 20 Απριλίου 2009
Feel,feel...
Το μεγαλύτερο μαργαριτάρι του κόσμου!!!


Τα 3 καθάρματα...
- Κομμουνιστικός κύνδινος για την Ελλάδα δεν υπήρξε.Μετά τη λήξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου,με τη διάσκεψη της Γιάλτας(4-11 Φεβρουαρίου 1945),είχαν ήδη καθοριστεί οι σφαίρες επιρροής των 3 μεγάλων δυνάμεων(Αμερική,Αγγλία,Ρωσία)και η Ελλάδα είχε τεθεί υπό την <<προστασία>> της Αγγλίας.Ο πρωθυπουργός της Αγγλίας μάλιστα Τσώρτσιλ είχε κάνει ειδική επίσκεψη στον Στάλιν προκειμένου να διασφαλίσει τα συμφέροντα της χώρας του στην Ελλάδα.Γι'αυτό άλλωστε και η ΕΣΣΔ δεν βοήθησε στα χρόνια του εμφυλίου τους αριστερούς αντάρτες.
- Ο μόνος λόγος για τον οποίο δρομολογήθηκε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου,ήταν για να πραγματοποιηθεί η απόπειρα ανατροπής του Μακαρίου στην Κύπρο και να δωθεί πάτημα στην τουρκική κυβέρνηση να επέμβει στρατιωτικά στο νησί,με απώτερο στόχο την αύξηση της αμερικάνικης επιρροής στο Κυπριακό έδαφος,μέσω της τακτικής του<<διαίρει και βασίλευε>> που από την αρχαιότητα υπήρξε επιτυχής.
Πέμπτη 16 Απριλίου 2009
Μερες που δεν σου'πα σ'αγαπω...
Συμφωνο συμβιωσης και στην αρχαιοτητα;;;
Συγκεκριμενα,στην αρχαια Ρωμη διαπιστωνεται η υπαρξη ενος τυπου γαμου,αρκετα ασυνηθιστου και μαλλον απαρχαιομενου στο τελος της περιοδου της ρωμαικης Δημοκρατιας.Ο επονομαζομενος USUS ηταν ενας πρακτικος γαμος που δεν απαιτουσε μια αληθινη γαμηλια τελετη και αποτελουσε μια μεταφορα της γυναικας υπο το manus( κυριαρχια) του συζηγου,μετα απο ανηθικη συμβιωση.Μοναδικη απαιτηση για την επικυρωση ενος γαμου usus ηταν η συγκατοικηση του ανδρα και της γυναικας για 1 χρονο.Ομως,υπηρχε ενα παραθυρακι οσον αφορα τη διεξαγωγη του γαμου.Αν κατα τη διαρκεια ενος χρονου συμβιωσης,η γυναικα βρισκοταν εκτος σπιτιου για 3 διαδοχικες νυχτες,τοτε δεν μπορουσε να τεθει υπο το manus του συζηγου,γαμος δεν υφιστατο και η συμβιωση θεωρειτο ανηθικη.
Γοβολατρεια...
(με τους χαρακτηριστικους κοκκινους πατους)καθως και το ζευγαρι Manolo Blahnik blue something με το οποιο εκανε προταση γαμου ο Mr Big στην Carrie,στην ταινια Sex and the city,το οποιο μαλιστα εγινε αναρπαστο στο κεντρικο καταστημα πωλησης των Manolos στην Νεα Υορκη.




Γιαγκος ο αδιορθωτος!!!
Τετάρτη 8 Απριλίου 2009
Nepotismus
Το ξερατε αυτο;
Αφρικανικής καταγωγής η Κλεοπάτρα

Κατά το ήμισυ Αφρικανή είναι η Κλεοπάτρα, υποστηρίζει μια ομάδα αρχαιολόγων που πιστεύει ότι ανακάλυψε τον τάφο της αδερφής της.
Μέχρι τώρα, οι περισσότεροι πιστεύαμε ότι η ερωμένη του Μάρκου Αντώνιου ήταν ελληνικής καταγωγής.
Ωστόσο, τα λείψανα της αδελφής της βασίλισσας, Πριγκίπισσας Αρσινόης, που βρέθηκαν στην Έφεσο της Τουρκίας, αποκαλύπτουν ότι η μητέρα της είχε αφρικανικό σκελετό.
Οι ειδικοί σημείωσαν ότι τα αποτελέσματα αυτά – που παρουσιάζονται σε ντοκιμαντέρ του BBC- προκάλεσαν έντονα αισθήματα.
Η ανακάλυψη έγινε από τον Δρ. Hilke Thuer της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών. Είπε: «Είναι μοναδικό για τη ζωή ενός αρχαιολόγου να ανακαλύψει τάφο και σκελετό μέλους της Δυναστείας των Πτολεμαίων.
«Το ότι η Αρσινόη είχε αφρικανή μητέρα είναι εντυπωσιακό και μας οδηγεί σε νέα συμπεράσματα για την οικογένεια της Κλεοπάτρας και τη σχέση των δύο αδερφών.»
Ο παρουσιαστής του ντοκιμαντέρ και αρχαιολόγος Neil Oliver είπε: «Η Κλεοπάτρα, ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Μάρκος Αντώνιος- είναι όλοι τους ηρωικά πρόσωπα του παρελθόντος.
«Φτάνουμε σε σημείο να ξεχνάμε ότι υπήρξαν πραγματικά πρόσωπα και όχι οι μυθικές φιγούρες που παρουσιάζονται μέσα από τους ρόλους της Elizabeth Taylor και του Richard Burton.»
Συνέχισε: «Ήταν σοκ το να τους αντιμετωπίσω σαν αληθινούς ανθρώπους.»
«Όταν στεκόμουν στο εργαστήριο και εξέταζα τα κόκκαλα της εξ αίματος αδερφής της Κλεοπάτρας – γνωρίζοντας ότι στη ζωή της είχε αγγίξει την Κλεοπάτρα και ίσως και τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Μάρκο Αντώνιο- αισθάνθηκα ένα δέος.
«Εντελώς ξαφνικά, όλες αυτές οι φιγούρες της ιστορίας πήραν σάρκα και οστά.»
Υπήρξαν αναρίθμητες αδελφικές έριδες ανάμεσα στην Πριγκίπισσα Αρσινόη και την παντοδύναμη αδερφή της Κλεοπάτρα – πολλοί πιστεύουν ότι η βασίλισσα διέταξε το Ρωμαίο σύντροφο της Μάρκο Αντώνιο να δολοφονήσει την αδερφή της.
Καταγωγή
| Κλεοπάτρα Ζ' | ||||||||||||||
|
Η Κλεοπάτρα ήταν άμεσος απόγονος του στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Πτολεμαίου Α' του Σωτήρος, μακεδονικής καταγωγής. Ήταν κόρη του βασιλιά της Αιγύπτου, Πτολεμαίου ΙΒ' Αυλητή, με πιθανή μητέρα την Κλεοπάτρα Ε' Τρύφαινα ή εναλλακτικά κάποια Αιγύπτια γυναίκα. Λίγα είναι πραγματικά γνωστά για την παιδική της ηλικία, μα θα πρέπει να υπήρξε μάρτυρας της αυξανόμενης δυσαρέσκειας του απλού λαού προς το βασιλικό οίκο των Πτολεμαίων, που κορυφώθηκε κατά τη βασιλεία του πατέρα της. Η αναρχία αυτή προέκυψε για πολλούς λόγους, ανάμεσα στους οποίους είναι ο φυσικός και ηθικός εκφυλισμός των κυβερνώντων, ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας και η διαφθορά. Αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα την απώλεια της Κύπρου και της Κυρηναϊκής, κάνοντας τη βασιλεία του Πτολεμαίου ΙΒ' μια από τις πιο ολέθριες της δυναστείας.
Μετά το θάνατο του Πτολεμαίου ΙΒ' το 51 π.Χ., ξεκίνησε η βασιλεία της μεγαλύτερης εν ζωή θυγατέρας του, της Κλεοπάτρας Ζ', με την οποία έμελλε να λάβει τέλος η Δυναστεία που ίδρυσε ο δαιμόνιος Μακεδόνας στρατηγός περίπου τριακόσια χρόνια πριν. Όταν η Κλεοπάτρα ανέβηκε στο θρόνο, το βασίλειό της ήδη έμοιαζε να έχει φτάσει στη δύση του: οι σημαντικότερες επαρχίες του, η Κοίλη Συρία, η Κυρήνη, η Κύπρος, ήδη είχαν χαθεί. Η δημοτικότητα του βασιλικού οίκου επίσης ποτέ δεν είχε υπάρξει χαμηλότερη, καθώς πλέον οι Ρωμαίοι επενέβαιναν απρόσκοπτα στα εσωτερικά του κράτους, το οποίο είχε μεταλλαχθεί σε ανεπίσημη ρωμαϊκή επαρχία. Όλα έδειχναν πως οι Πτολεμαίοι θα έσβηναν άδοξα όπως οι Σελευκίδες λίγα χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο η Δυναστεία, λίγο πριν το τέλος, έμελε να γνωρίσει μια τελευταία αναλαμπή δόξας, αγγίζοντας το όνειρο της κατάκτησης μιας αυτοκρατορίας μεγαλύτερης εδαφικά κι από το κράτος των πρώτων Πτολεμαίων. Και επειδή η στρατιωτική δύναμη του κράτους δεν μπορούσε να παραβγεί αυτή του ρωμαϊκού κολοσσού, η τελευταία ηγεμόνας δεν χρησιμοποίησε όπως οι πρόγονοί της τη δύναμη των όπλων, αλλά μια νέα: αυτή της προσωπικής γοητείας.
Η κληρονομιά της είναι αμφίβολη, αλλά κατά πάσα πιθανότητα μονάχα το μισό της αίμα ήταν μακεδονικό. Όπως πληροφορούμαστε από ορισμένες πηγές, ο παππούς της, Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος, είχε αποκτήσει παιδιά με μια Ελληνίδα ερωμένη, ευγενικής πιθανώς καταγωγής και εξαίρετης ομορφιάς. Αν υποθέσουμε πως η μακεδονική της καταγωγή της κληροδότησε τη σιδερένια πυγμή και αποφασιστικότητα, τότε ίσως το αίμα της γιαγιάς της τής χάρισε όχι μόνο τη φυσική ελκυστικότητα που παρέσυρε τους άνδρες, αλλά και μια οξύνοια που αιχμαλώτιζε το πνεύμα τους. Οι πηγές αναφέρουν πως την χαρακτήριζε επίσης μια ασυνήθιστη για τους Έλληνες της εποχής ικανότητα να μαθαίνει ξένες γλώσσες, όχι μόνο τα αιγυπτιακά, τη μητρική γλώσσα των υπηκόων της, αλλά και τα αραμαϊκά, τα εβραϊκά, τα αραβικά, τα περσικά και τα αιθιοπικά. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως δεν ήταν εξαιρετικά όμορφη, όπως συχνά τείνουμε να πιστεύουμε στις μέρες μας, ωστόσο ήταν ικανότατη στην τέχνη της συζήτησης, στο να γίνεται ευχάριστη και να ψυχαγωγεί, στο να δείχνει ζωντάνια και ευφυΐα, κάτι που αιχμαλώτιζε τους συνομιλητές της.
πηγες:βικιπαιδια,η ελευθερη εγκυκλοπαιδια,Pathfinder news
Malleus maleficarum

Το Malleus Maleficarum («Σφύρα των Κακοποιών», «Σφυρί των Μαγισσών» ή "Hexenhammer") είναι αναμφίβολα η πιο σημαντική πραγματεία σχετικά με τον διωγμό των μαγισσών που προήλθε από την υστερία κατά των μαγισσών στη διάρκεια της Αναγέννησης. Αποτελεί ένα περιεκτικό εγχειρίδιο κυνηγού μαγισσών, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Γερμανία το 1487 και γνώρισε επανειλημμένες επανεκδόσεις σε όλη την Ευρώπη. Έπαιξε βασικό ρόλο στις δίκες μαγισσών στην Ευρώπη για πάνω από 200 χρόνια. Το βιβλίο αυτό έγινε διαβόητο λόγω της χρήσης του κατά τη διάρκεια της υστερίας του κυνηγιού μαγισσών, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμά της την περίοδο από τα μέσα του 16ου έως τα μέσα του 17ου αιώνα.
Ιστορία του Malleus Maleficarum
Το έργο αυτό συντάχθηκε από δύο Δομινικανούς μοναχούς-ιεροεξεταστές, τον Χάινριχ Κράμερ (Ερρίκος Κραίμερς ή Heinrich Kramer) και τον Γιάκομπ Σπρένγκερ (Ιάκωβος Σπρέγκερ ή Jacob Sprenger), οι οποίοι ισχυρίζονταν μέσα στο βιβλίο ότι είχαν εξουσιοδοτηθεί από τον Πάπα Ιννοκέντιο Η' να ασκήσουν διώξεις κατά των μαγισσών σε όλη τη Γερμανία μέσω ενός παπικού διατάγματος της 5ης Δεκεμβρίου 1484· αυτό όμως το διάταγμα είχε εκδοθεί πριν τη συγγραφή του βιβλίου και πριν γίνουν γνωστές οι σχεδιαζόμενες μέθοδοι τους.
Οι Κράμερ και Σπρένγκερ υπέβαλλαν το Malleus Maleficarum στην Σχολή Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Κολωνίας στις 9 Μαΐου 1487, ελπίζοντας ότι θα εγκριθεί. Αντ' αυτού, ο κλήρος και το Πανεπιστήμιο το καταδίκασαν ως παράνομο και αντιδεοντολογικό.[1] Ο Κράμερ παρ' όλα αυτά εισήγαγε ένα πλαστογραφημένο ισχυρισμό υποστήριξης από το Πανεπιστήμιο σε μεταγενέστερες τυπωμένες εκδόσεις του βιβλίου. Το 1487 είναι γενικώς αποδεκτό ως η ημερομηνία δημοσίευσης, μολονότι πρώιμες εκδόσεις μπορεί να είχαν παραχθεί το 1485 ή το 1486. Η Καθολική Εκκλησία απαγόρευσε το βιβλίο λίγο αργότερα, τοποθετώντας το στο Index Librorum Prohibitorum. Μολαταύτα, μεταξύ των ετών 1487 και 1520, το έργο δημοσιεύθηκε δεκατρείς φορές. Μετά από πενήντα χρόνια, αναδημοσιεύτηκε δεκαέξι φορές κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ του 1574 και της έκδοσης της Λυών του 1669. Ο ψευδής ισχυρισμός ότι είχε λάβει έγκριση ο οποίος εμφανιζόταν στην αρχή του βιβλίου συνέβαλλαν στη δημοτικότητά του.
Το κείμενο ήταν τόσο δημοφιλές ώστε πούλησε περισσότερα αντίτυπα από οποιοδήποτε άλλο έργο, εκτός της Βίβλου, μέχρι την έκδοση του The Pilgrim's Progress του Τζον Μπάνιγιαν (John Bunyan) το 1678.
Οι επιδράσεις του Malleus Maleficarum εξαπλώθηκαν πολύ πέρα από τη Γερμαία, επηρεάζοντας πολύ την Γαλλία και την Ιταλία και, σε μικρότερο βαθμό, την Αγγλία.
Παρ' όλη την δημοφιλή αντίληψη ότι το Malleus Maleficarum ήταν το κλασσικό Ρωμαιοκαθολικό κείμενο για τη μαγεία, δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ επίσημα από την Καθολική Εκκλησία και μάλιστα καταδικάστηκε από την Ιερά Εξέταση το 1490. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιήθηκε και από τους Προτεστάντες σε κάποιες από τις δίκες τους κατά των μαγισσων
Πλαστογραφίες και μεταφράσεις του Malleus Maleficarum
Το Malleus Maleficarum περιλάμβανε αρχικά στον πρόλογό του την παπική βούλα την παπική βούλα Summis desiderantes, την οποία είχε εκδώσει ο Πάπας Ιννοκέντιος Η' στις 5 Δεκεμβρίου του 1484, και η οποία αποτελούσε το βασικό παπικό έγγραφο σχετικά με τη μαγεία. Αναφέρει ονομαστικά τούς Σπρένγκερ και Κράμερ (ως Γιάκομπους Σπρένγκερ [Iacobus Sprenger] και Ενρίκι Ινστιτόρις [Henrici Institoris]) και τούς καθοδηγεί στην καταπολέμηση της μαγείας στη βόρεια Γερμανία.
Το βιβλίο αυτό καθαυτό δεν έγινε κατόπιν εντολής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Οι συγγραφείς είχαν επισυνάψει μια επιστολή έγκρισης από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, η οποία φαινομενικά είχε υπογραφεί από τέσσερις καθηγητές εκεί. Ωστόσο, η επιστολή ήταν πλαστή. Το Πανεπιστήμιο όχι μόνο δεν είχε εγκρίνει το βιβλίο αλλά μάλιστα το είχε καταδικάσει λόγω της χρήσης αντιδεοντολογικών νομικών διαδικασιών και λόγω του ότι η δαιμονολογία του δεν ήταν σύμφωνη με το Καθολικό δόγμα. Αν και ο Κράμερ καταδικάστηκε από την Ιερά Εξέταση το 1490, το βιβλίο συνέχισε να εκδίδεται, προωθούμενο από την αυξανόμενη λαϊκή δίψα για γιατροσόφια κατά της μαγείας.
Σύγχρονες ξενόγλωσσες μεταφράσεις αυτών των έργων περιλαμβάνουν μια γερμανική μετάφραση του 2000 από τους καθηγητές Γιέρουσεκ (Jerouscheck) και Μπέρινγκερ (Behringer), με τίτλο Der Hexenhammer (η μετάφραση του 1906 από τον Σμιτ (Schmidt) θεωρείται πολύ χαμηλής ποιότητας), και μια αγγλική μετάφραση του Μόνταγκ Σάμερς (Montague Summers) το 1928, η οποία ανατυπώθηκε το 1948 και είναι και σήμερα διαθέσιμη ως ανατύπωση τού 1971 από τις εκδόσεις Dover Publications (ISBN 0-486-22802-9).
Περιεχόμενα του Malleus Maleficarum
Το βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες, καθεμιά από τις οποίες εγείρει ερωτήματα και φέρεται να τα απαντάει μέσω αντεπιχειρημάτων. Υπάρχει ελάχιστο πρωτότυπο υλικό στο βιβλίο· αποτελεί βασικά μια κωδικοποίηση υπαρχόντων πεποιθήσεων και πρακτικών. Σημαντικά μέρη του βιβλίου λήφθηκαν από προγενέστερα έργα, όπως το Directorium Inquisitorum (1376) του Νικολάου Άιμεριχ (Nicolau Aymerich) ή το Formicarius (1435) του Γιοχάνες Νίντερ (Johannes Nider).
Το πρώτο μέρος αποσκοπεί στο να αποδείξει ότι υφίσταται η μαγική τέχνη ή η μαγγανεία. Περιγράφει με λεπτομέρεια πως ο Διάβολος και οι ακόλουθοί του, οι μάγισσες, διαπράττουν μια ποικιλία ανομιών με «την άδεια του Παντοδύναμου Θεού». Αντί να ερμηνευθεί αυτό ως τιμωρία, όπως έκανα πολλές εκκλησιαστικές αρχές της εποχής, οι συγγραφείς του βιβλίου αξιώνουν ότι ο Θεός επιτρέπει αυτές τις πράξεις ώστε ο Διάβολος να μην αποκτήσει απεριόριστη εξουσία και καταστρέψει τον κόσμο.
Ένα μέρος αυτής της ενότητας εξηγεί γιατί οι γυναίκες, λόγω της πιο αδύναμης φύσης και της κατώτερης νοημοσύνης τους, υποτίθεται ότι είναι από τη φύση τους πιο επιρρεπείς στις παγίδες του Σατανά απ' ότι οι άνδρες. Ο ίδιος ο τίτλος του βιβλίου περιέχει το ουσιαστικό maleficarum στο θηλυκό γένος και οι συγγραφείς διατείνονται (λανθασμένα) ότι η λέξη femina (γυναίκα) ετυμολογείται από το fe+minus, δηλαδή «άπιστος».
Το δεύτερο μέρος του Malleus Maleficarum περιγράφει τις μορφές της μαγικής τέχνης καθαυτές. Αυτή η ενότητα εκθέτει λεπτομερώς πώς οι μάγισσες δένουν με μάγια και τους τρόπους με τους οποίους αυτές οι πράξεις μπορούν να προληφθούν ή να θεραπευθούν. Σημαντική έμφαση δίνεται στη Συμφωνία με το Διάβολο, ενώ η ύπαρξη των μαγισσών παρουσιάζεται ως γεγονός. Πολλές από τις αναφορές του βιβλίου σε ξόρκια, συμφωνίες, θυσίες και συνουσία με το Διάβολο αποκτήθηκαν από ιεροεξεταστικές ανακρίσεις εκτελεσμένες από τους Σπρένγκερ και Κράμερ.
Το τρίτο μέρος περιγράφει με λεπτομέρεια τις μεθόδους για τον εντοπισμό, τις δοκιμασίες και την καταδίκη ή την εξόντωση μαγισσών. Τα βασανιστήρια για τον εντοπισμό των μαγισσών θεωρούνται αυτονόητα· αν η κατηγορούμενη μάγισσα δεν ομολογούσε με τη θέλησή της την ενοχή της, θα έπρεπε να βασανιστεί ώστε τελικά να ομολογήσει. Δίνεται στους δικαστές η οδηγία να παροδηγούν την κατηγορούμενη αν είναι απαραίτητο, υποσχόμενοι έλεος σε αν το θύμα ομολογούσε.
Αυτή η ενότητα καλύπτει επίσης το πόσο έγκυρες θα πρέπει να θεωρούνται οι καταθέσεις μαρτύρων και την ανάγκη για την εξαφάνιση των κακόβουλων κατηγοριών. Δηλώνει, όμως ταυτόχρονα, ότι οι φήμες αρκούν για να οδηγήσουν ένα άτομο σε δίκη και ότι αν ο κατηγορούμενο υπεράσπιζε σθεναρά τον εαυτό του αυτό θα αποτελούσε ένδειξη ότι βρισκόταν κάτω από μαγική επιρροή. Αναφέρονται κανόνες για να αποτρέπεται η μαγική επιρροή των αρχών και δίνεται η διαβεβαίωση ότι, ως αντιπρόσωποι του Θεού, οι ιεροεξεταστές είναι θωρακισμένοι από όλες τις μαγικές δυνάμεις.
Σύνοψη των πεποιθήσεων στο Malleus Maleficarum
Αμφότεροι οι Κράμερ και Σπρένγκερ ήταν πολυγραφότατοι συγγραφείς, και μέρος του Malleus Maleficarum ενσωματώνει ένα περιεκτικό χειρόγραφο σχετικά με την μαγική τέχνη, το οποίο είχε γράψει ο Κράμερ το 1485. Βασισμένο γενικά στην Βιβλική δήλωση, «Καμία μάγισσα (γυναίκα που κάνει μαγγανείες, ΜΝΚ) δεν πρέπει να αφήνεις να ζει» (Έξοδος 22:17 [18], ΝΜΒ), το βιβλίο παίρνει κάποια στοιχεία από τις Γραφές και από έργα του Αριστοτέλη, του Αυγουστίνου και του Θωμά Ακινάτη για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του. Ο σεξισμός που εμφανίζεται στο έργο αυτό είναι αναμφισβήτητος· η πεποίθηση των συγγραφέων ότι οι γυναίκες είναι πλάσματα κατώτερα, αδύναμα, που εύκολα διαφθείρονται, τονίζεται συχνά από την αρχή ως το τέλος του κειμένου αυτού.
Συνολικά, το Malleus Maleficarum διακηρύττει ότι μερικά πράγματα τα οποία ισχυρίζονται οι μάγισσες, όπως οι μεταμορφώσεις ζώων, ήταν απλές οφθαλμαπάτες προκαλούμενες από τον Διάβολο για να τις παγιδέψει, ενώ άλλες πράξεις, όπως η πτήση, η πρόκληση καταιγίδων και η καταστροφή σοδειών, ήταν πραγματικές. Το βιβλίο πραγματεύεται σε βάθος τις έκλυτες πράξεις των μαγισσών, την ικανότητά τους να δημιουργούν ανικανότητα στους άνδρες και ακόμα αφήνει περιθώριο στον ισχυρισμό ότι οι δαίμονες θα μπορούσαν να είναι οι πατέρες παιδιών μαγισσών. Το ύφος του κειμένου είναι άκρως σοβαρό —ακόμη και οι πιο απίστευτες δηλώσεις παρουσιάζονται ως αξιόπιστες πληροφορίες.
πηγες:βικιπαιδια,η ελευθερη εγκυκλοπαιδια
Παρασκευή 3 Απριλίου 2009
Τετάρτη 1 Απριλίου 2009
daddy cool!
Barbie girl
Κυριακή 29 Μαρτίου 2009
Ιστορια μου,αμαρτια μου...
Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα είναι μια ταξινόμηση των πιο σοβαρών αμαρτημάτων σύμφωνα με την Καθολική εκκλησία, την οποία εισήγαγε ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ κατά τη διάρκεια της θητείας του 590-604 μ.Χ. στην εργασία του Magna Moralia.
Τα αμαρτήματα ονομάζονται "θανάσιμα" γιατί σύμφωνα με την εκκλησία μπορούν να στερήσουν τη θεία χάρη και να οδηγήσουν στην αιώνια καταδίκη της ψυχής του ανθρώπου, εκτός αν συγχωρεθούν με την εξομολόγηση. Σύμφωνα με την παράδοση, κάθε αμάρτημα εκπροσωπείται και από ένα δαίμονα.
Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα, ταξινομημένα κατά αύξουσα σοβαρότητα είναι:
- Λαγνεία (luxuria) , δαίμονας ο Ασμοδαίος .
- Λαιμαργία (gula) , δαίμονας ο Βελζεβούλ .
- Aπληστία (avaritia) , δαίμονας ο Μαμμωνάς .
- Oκνηρία (acedia) , δαίμονας ο Βηλφεγώρ .
- Oργή (ira ) , δαίμονας ο Σατανάς .
- Ζήλεια (invidia) , δαίμονας ο Λεβιάθαν .
- Αλαζονεία (superbia) , δαίμονας ο Εωσφόρος .
Η Αλαζονεία θεωρείται ως η μητέρα όλων των αμαρτιών.
Τα επτα θανασιμα αμαρτηματα(Μαχατμα Γκαντι)
- Πλουτος χωρις μοχθο
- Διασκεδαση χωρις μετρο
- Γνωση χωρις χαρακτηρα
- Εμποριο χωρις ηθος
- Επιστημη χωρις ανθρωπια
- Πιστη χωρις θυσια
- Πολιτικη χωρις αρχες
Σε οσα απο αυτα τα αμαρτηματα και αν εχετε υποπεσει,μην χανετε τον υπνο σας για κανενα λογο.Με μια εξομολογηση καθαρισατε!Η καθολικη εκκλησια αλλωστε φροντιζε παντα το ποιμνιο,εκδιδοντας τα γνωστα συγχωροχαρτια τα οποια εξεδιδε στους πιστους με το αζημιωτο βεβαια,σε μια προσπαθεια συγκεντρωσης πορων για την ανεγερση του ναου του Αγιου Πετρου στη Ρωμη.Τη νυφη βεβαια την πληρωναν κατα κυριο λογο οι γερμανικοι πληθυσμοι και αυτη ηταν η αφορμη, οπως θα θυμαστε ισως απο την ιστορια,που οδηγησε στο κινημα της Μεταρρυθμισης,οταν ενας Γερμανος μοναχος ονοματι Μαρτινος Λουθηρος θυροκολλησε το 1515 στην πορτα του ναου της Νιρεμβεργης υπομνημα με τις 94 θεσεις του σχετικα με διαφωνιες σε πρακτικα και δογματικα ζητηματα.Οι εξελιξεις γνωστες:ο Λουθηρανισμος επεκταθηκε,αιματοβαμμενοι εμφυλιοι συνταραξαν τα βασιλεια της δυτικης Ευρωπης και η επιρροη της καθολικης εκκλησιας αρχισε σταδιακα να συρρικνωνεται.Αναρωτιεμαι...σε ποσα απο αυτα τα θανασιμα αμαρτηματα υπεπεσαν κατα καιρους οι ηγεσιες της καθολικης εκκλησιας,την ιδια στιγμη που καταδικαζαν σε θανατο εκατονταδες χιλιαδες αθωους,αντικομφορμιστες και μη;;;Ισως τελικα ο Παπας Γρηγοριος Α να συνεταξε αυτον τον καταλογο,ορμωμενος απο ερεθισματα που αντλουσε απο την παπικη αυλη...N'est pas???