301 και σήμερα...

Και μέσα σ'όλα ήρθε και η κατάταξη του πολυαγαπημένου μου και μοναδικού αδερφού.Αναμενόμενη βέβαια...όχι όμως και λιγότερο οδυνηρή...για μένα τουλάχιστον.Δε με στεναχώρησε τόσο όταν έφυγε να παρουσιαστεί,τότε που τον ξεπροβόδησα στην πόρτα και τον αποχαιρέτησα με φιλιά και ενθαρρυντικά λόγια.Ούτε όταν πήγα να τον δω με οικογενειακούς φίλους στο 1ο επισκεπτήριο μετά από κάποιες μέρες.Ούτε στην ορκωμοσία του,όπου ήρθαμε να παραστούμε με 3 φίλες του.Σαφώς και όχι.Με στεναχωρεί όταν τον βλέπω να φεύγει μακριά μου πάλι,αφήνοντας ένα αδιόρατο κενό πίσω...Γυρίζω στο σπίτι μετά τη σχολή και το σπίτι είναι άδειο.Κανένας δεν είναι εκεί να του πω τα νέα της μέρας,να τσακωθώ έστω μαζί του.Απόλυτη σιωπή...και γνωρίζουν όλοι πόσο δεν αντέχω τη σιωπή...Πόσο αφόρητη είναι για μένα,την loca locuaz(τρελή πολυλογού),όπως με αποκαλεί η κολλητή μου.Σε 2 βδομάδες θα γίνει η μετάθεση του στα σύνορα...και τότε θα είναι πιο παράξενη η κατάσταση από τώρα.Ευτυχώς το έχω συνηθίσει πλέον.Και το αντιμετωπίζω με περίσσεια ψυχραιμία.Για να είμαι ειλικρινής,ας είναι καλά η αγάπη μου για τη λογοτεχνία,γιατί χωρίς τα βιβλία να με συντροφεύουν,θα τα'χα παίξει!!!Φαίνεται η χρονιά 2009-2010 θα είναι όπως φαίνεται η χρονιά του βιβλίου!!!Όχι ότι τις άλλες χρονιές πήγαινα πίσω στον τομέα αυτόν της ανάγνωσης βιβλίων.Σύμφωνα με τους εκδοτικούς οίκους,ένας καλός αναγνώστης διαβάζει κατά μέσο όρο 5-6 βιβλία το χρόνο.(Μιλάμε βέβαια για βιβλία 500-600 σελίδων και θεωρούμε ότι ο αναγνώστης έχει και άλλες υποχρεώσεις και δεν κάθεται όλη μέρα στο σπίτι του να διαβάζει μόνο βιβλία,χωρίς να κάνει κάτι άλλο στη ζωή του).Ανήκω λοιπόν στην κατηγορία των καλών αναγνωστών,αλλά μου φαίνεται ότι φέτος θα ξεπεράσω κάθε προσωπικό προηγούμενο...Οψόμεθα....