Here without you...

Από τις εξομολογήσεις...

Πριν από 11 χρόνια,όταν πήγαινα στην τετάρτη δημοτικού,η δασκάλα μου,η οποία παρεπιπτοντώς ήταν η μητέρα μου και η οποία είχε αναλάβει τη διοργάνωση της σχολικής γιορτής της 25ης Μαρτίου,ανέθεσε σε μένα και άλλες 2 συμμαθήτριες μου να πούμε το ποίημα "Ο Ματρόζος",του Γεωργίου Στρατήγη.Ένα εγχείρημα διόλου εύκολο,καθότι το ποίημα αυτό αποτελείτο απο 19 στροφές και απαιτούσε όχι μόνο να αποστηθίσει η καθεμία 6 αλλά να είναι σε θέση να το
απαγγείλει με ένα συγκεκριμένο ύφος,που μας έμαθε η αυστηρή αλλά καλή δασκάλα μας,έτσι ώστε να προκαλεί συγκίνηση στον ακροατή.Θυμάμαι σαν τώρα να΄τανε τη στιγμή που η μητέρα μου,ως υπεύθυνη της εορτής,ανήγγειλε την άφιξη μας:<<Ο Ματρόζος,ποίημα από τις μαθήτριες της τετάρτης Άννα Δ.,Άννα Ν.,Βασιλική Κ.>>.Το άγχος πάνω στη σκηνή,περιμένοντας να έρθει η σειρά μου,γιατί εγώ έλεγα τις 6 μεσαίες στροφές,τη στιγμή που παραλίγο να βάλω τα κλάμματα όντας συγκινημένη από τους στίχους που απήγγελνα(εύτυχως κρατήθηκα),το ξέσπασμα του κοινού σε δυνατά χειροκροτήματα όταν τελειώσαμε(εμάς μας χειροκρότησαν πιο δυνατά και για περισσότερη ώρα απ'όλους!!!),τα δάκρυα συγκίνησης που στεφάνωναν τα όμορφα μάτια της μητέρας μου,γιατί τα είχαμε καταφέρει:Οχι μόνο είχαμε συγκινήσει το κοινό αλλά την είχαμε βγάλει ασπροπρόσωπη ταυτόχρονα.Εδώ παρουσιάζω ολόκληρο το ποίημα,το μοναδικό,από τα αναρίθμητα παιδικά ποιήματα,που κατόρθωσε να με αγγίξει τόσο έντονα και βαθιά,το μοναδικό που ο χρόνος δεν μπόρεσε να σβήσει από τη μνήμη μου...





Ο Ματρόζος

Ένας Σπετσιώτης γέροντας, σκυφτός από τα χρόνια,
με κάτασπρα μακριά μαλλιά, με πύρινη ματιά,
σαν πλάτανος θεόρατος γυρμένος απ' τα χιόνια,
περνούσε πάντα στο νησί τα μαύρα γηρατειά.
Είναι από κείνη τη γενιά κι ο γέρο καπετάνος
που ακόμα και στον ύπνο του την έτρεμε ο Σουλτάνος.

Είναι από κείνους που έχυσαν το αθάνατό τους αίμα,
από τους χίλιους που έβγαλες πατρίδα μου χρυσή,
είναι από κείνους που έβαλαν στην κεφαλή σου στέμμα
και άγνωστοι σβηστήκανε στο δοξαστό νησί.
Είχες αστέρια ολόλαμπρα στον ουρανό σου κι άλλα,
μα εκείνα που δεν έλαμψαν ήσανε πιο μεγάλα.

Σαν έγραψαν με το δαυλό της ιστορίας μόνοι,
χωρίς γι αυτούς τους ήρωες μια λέξη αυτή να πει,
με την πληγή τους για σταυρό κι ατίμητο γαλόνι,
άλλοι στα δίχτυα εγύριζαν και άλλοι στο κουπί.
Κι οι στολοκάφτες των Σπετσών, τ' ατρόμητα λιοντάρια,
με τις βαρκούλες έπιαναν στο περιγιάλι ψάρια.

Ο γέρος μας παράπονο ποτέ δε λέει κανένα,
μα καπετάνους σαν δεί μες στα βασιλικά,
εκείνους που 'χε ναύτες του με μάτια βουρκωμένα
στα περασμένα εγύριζε και στα πυρπολικά,
και ξαπλωμένος δίπλα μου, μου λέγε εκεί στην άμμο
πόσα καράβια εκάψανε στην Τένεδο, στη Σάμο.

"Παιδί μου, τώρα εγέρασα, παιδί μου θ' αποθάνω",
στο τέλος πάντα μου 'λεγε μ' εν' αναστεναγμό,
"Ένας Ματρόζος δεν μπορεί να κάνει το ζητιάνο,
μα να βαστάξω δεν μπορώ της πείνας τον καημό.
Κλαίω που αφήνω το νησί, θα πάω στην Αθήνα,
πριν πεθαμένο μ' εύρετε μια μέρα από την πείνα...

Μου λεν, ο καπετάν Κωνσταντής, απ' τα Ψαρά κει πέρα,
πως υπουργός εγίνηκε μεγάλος και τρανός,
κι αν θυμηθεί πως τη ζωή του έσωσα μια μέρα
απ' έξω από την Τένεδο, μπορούσε ο Ψαριανός
να κάνει τίποτε για με κι ίσως να δώσουν κάτι
σ' εκείνον που 'χε τάλαρα τη στέρνα του γεμάτη".

Πέντε έξι ημέρες ύστερα εμπήκε στο βαπόρι
κι ακουμπιστός περίλυπος επάνω στο ραβδί,
ως που στην Ύδρα έφθασε, εγύριζε στην πλώρη
το λατρευτό του το νησί ο γέροντας να δει.
Και σκύβοντας τα κύματα δακρύβρεχτος ερώτα,
πως φεύγει τώρ' απ' το νησί και πως ερχόταν πρώτα.

"Εδώ τι θέλεις, γέροντα?" ρωτά τον καπετάνο
στο υπουργείον εμπροστά κάποιος θαλασσινός
ντυμένος στα χρυσά. "Παιδί μου, είναι πάνω
ο Κωνσταντής?". "Ποιος Κωνσταντής?". "Αυτός... ο Ψαριανός".
"Δε λεν κανένα Ψαριανό, εδώ είναι Υπουργείο,
να ζητιανέψεις πήγαινε μες στο φτωχοκομείο!".

Ο γέρος ανασήκωσε το κάτασπρο κεφάλι
και τα μαλλιά του εσάλεψαν σαν χαίτη λιονταριού
και με σπιθόβολη ματιά μες απ' τα στήθια βγάνει
με στεναγμό βαρύγνωμο φωνή παλληκαριού:
"Αν οι ζητιάνοι σαν κι εμέ δεν έχυναν το αίμα,
οι καπετάνοι σαν και σε δεν θα φορούσαν στέμμα!".

Τότε ο Κανάρης που άκουσε φιλονικία κάτου,
στο παραθύρι πρόβαλε να δει ποιος τον ζητεί
και το νησιώτη βλέποντας λαχτάρησε η καρδιά του
και να 'ρθει επάνω διέταξε με τον υπασπιστή.
Κάτι η φωνή του γέροντα του εξύπνησε στα στήθη,
κάτι που μοιάζει με όνειρο μαζί και παραμύθι.

Τον κοίταξε τα μάτια του μες στα μακριά του φρύδια,
που μοιάζανε σαν αετούς κρυμμένους στη φωλιά,
στον καπετάνο εφάνηκαν με την φωτιά την ίδια,
όταν τα εφώτιζε ο δαυλός τα χρόνια τα παλιά.
Κι ένας τον άλλο κοίταζε κατάματα οι δυο γέροι,
ο ημίθεος τον γίγαντα, ο ήλιος το αστέρι.

"Δεν με θυμάσαι, Κωνσταντή?" σε λίγο του φωνάζει,
"γρήγορα συ με ξέχασες, μα σε θυμάμαι εγώ!...".
"Ποιος το 'λπιζε να δει ποτές", ο γέροντας στενάζει,
"τον καπετάνο ζήτουλα, το ναύτη υπουργό!...".
Και σκύβοντας την κεφαλή στα διάπλατά του στήθη,
τη φτώχεια του ελησμόνησε, τη δόξα του εθυμήθη.

"Ποιος είσαι, καπετάνο μου? Και ποιο 'ναι το νησί σου?",
ο Ψαριανός τον ερωτά με πόνο θλιβερό,
"πενήντα χρόνια, μια ζωή, περάσανε, θυμήσου
απ' της καλής μου εποχής, εκείνης τον καιρό.
Μήπως στην Σάμο ήσουνα την εποχή εκείνη?
Στην Κω, στην Αλεξάνδρεια, στη Χιο, στη Μυτιλήνη?"

Απ' έξω απ' την Τένεδο ...πενήντα πέντε χρόνια
επέρασαν απ' την στιγμήν εκείνη, σαν φτερό.
Σαν να σε βλέπω Κωνσταντή, δε θα ξεχάσω αιώνια...
Ακόμα στο μπουρλότο σου καβάλα σε θωρώ...
Χρόνος δεν ήταν που 'καψες στη Χιο τη ναυαρχίδα
κι ήταν η πρώτη μου φορά εκείνη που σε είδα...

Απ' έξω απ' την Τένεδο, θυμάσαι? Μια φρεγάδα
σ' έβαλε εμπρός μ' αράπικου αλόγου γληγοράδα
μ' οχτώ βατσέλα πίσω της εμοιάζαν περιστέρια
κι εσύ γεράκι γύρω τους... επάνω στο μπουρλότο,
που την κορβέτα τίναξες πρωτύτερα στ' αστέρια,
σαν δαίμονας μες στον καπνό γλυστρούσες και στον κρότο.

Σε καμαρωνώ από μακριά... κι οι ναύτες κι ο λοστρόμος
μ' εξώρκιζαν να φύγουμε τους είχε πιάσει τρόμος,
γιατί η αρμάδα ζύγωνε επάνω στο τιμόνι
θάρρος στους ναύτες σου έδινες... δεν βάσταξε η καρδιά μου,
σε μια στιγμή χανόσουνα, σε μια στιγμή και μόνη
και "όρτσα! μάινα τα πανιά!" φωνάζω στα παιδιά μου.

Στο στρίψιμο του τιμονιού μας σίμωσες... μ' αντάρα,
ο Τούρκος κοντοζύγωνε η μαύρη μου καμπάρα
αστροπελέκια και φωτιές και κεραυνούς πετούσε,
μα σαν δελφίνι γρήγορα κι εκείνος εγλιστρούσε.
Οι ναύτες μου φωνάζανε: "Τι κάνεις καπετάνο?"
Κι εγώ τους λέω: "Τον Ψαριανό να σώσω κι ας πεθάνω...".

Και σου πετώ τη γούμενα... και δένεις το μπουρλότο...
κάνω τιμόνι δεξιά... το φλογερό το χνώτο
του Τούρκου θα σε βούλιαζε θυμάσαι? Σου φωνάζω,
"Πρώτος απ' όλους ν' ανεβείς", μα δεν μ' ακούς κι αφήνεις
άλλοι ν' ανεβούν... έσκυψα κι απ' τα μαλλιά σ' αδράζω,
και σ' έσωσα κι εφύγαμε... μα δάκρυα βλέπω χύνεις!...".

"Ματρόζε μου!" δακρύβρεχτος ο Κωνσταντής φωνάζει
και μες στα στήθη τα πλατιά σφιχτά τον αγκαλιάζει.
Κι ενώ οι δύο γίγαντες με τα λευκά κεφάλια
στ' άσπρα τους γένεια δάκρυα κυλούσαν σαν κρυστάλλια,
δυο κορφοβούνια μοιάζανε γεμάτα από το χιόνι,
όταν του ήλιου το φιλί την άνοιξη το λειώνει.

Feel,feel...

Ναι,ναι,το ομολογώ!Υπήρξε η φαντασίωση μου οταν ήμουν 15 χρονών.Ήμουν ερωτευμένη μαζί του,μάζευα μανιωδώς ο,τι CDs,αφίσες και DVDs κυκλοφορούσαν γι'αυτόν και είχα φάει το δούλεμα της ζωής μου από τους συμμαθητές μου και κυρίως απο τον Rocker αδερφό μου που δεν μπορούσε να καταλάβει τι μου άρεσε <<σε αυτόν το φλώρο τον Trobbie>>οπώς χαρακτηριστικά τον αποκαλούσε.Και θα συνέχιζα να είμαι κολλημένη αν δεν διάβαζα ένα δημοσίευμα που τον ήθελε να δηλώνει ομοφυλόφιλος,προκαλώντας πανικό στην εταίρια παραγωγής των album του,εκπρόσωποι της οποίας έσπευσαν αμέσως να το διαψεύσουν,φοβούμενοι τον οικονομικό αντίκτυπο που θα προκαλούσε η απογοήτευση των εκατομμύρια θαυμαστριών του ανά την υφήλιο.Έχει χαρακτηριστεί το μεγαλύτερο pop idol της Αγγλίας μετά τους Beatles και βρίσκεται στη λίστα με τους 150 κορυφαίους τραγουδιστές όλων των εποχών.Εδώ,σε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες που τον καταξίωσαν παγκοσμίως,σε ένα τραγούδι που με εκφράζει απόλυτα...

Το μεγαλύτερο μαργαριτάρι του κόσμου!!!

Γνωστό και ως " θαύμα της θάλασσας"(Miracle of the sea),αποτελεί το μεγαλύτερο φυσικό μαργαριτάρι του κόσμου και βρισκόταν από το 1875-1908 στην κατοχή της αυτοκράτειρας Tzu-shi της κινέζικης δυναστείας Chiang,η οποία το φορούσε στο λαιμό της περασμένο σε μια λεπτή αλυσίδα ως φυλαχτό για καλή τύχη.Το εν λόγω μαργαριτάρι είναι δεμένο με πλατίνα και διαμάντια,φιλοτεχνήθηκε ως μεταγιόν στην Pindado Maxima και περιήλθε στην κατοχή του οίκου κοσμημάτων Imperial το 1940 στο Hong Kong.Το μέγεθος του είναι αυτό ενός αυγού,έχει διαστάσεις 26*39mm και ζυγίζει 127.5ct ή 25.5grams!!!

Τα 3 καθάρματα...

Αύριο συμπληρώνονται 42 χρόνια από την επίβολη του δικτατορικού καθεστώτος στη χώρα μας.Με πρόσχημα την δήθεν ύπαρξη κομμουνιστικού κινδύνου και με τις ευλογίες της τότε αμερικάνικης κυβέρνησης,ο στρατηγός Γεώργιος Παπαδόπουλος μαζί με τον Στυλλιανό Παττακό και τον Μακαρέζο κατέλυσε το σύνταγμα και τους δημοκράτικους θεσμούς,στέρησε από τον ελληνικό λαό κάθε ελευθερία και έβαλε την Ελλάδα για 7 χρόνια στο γύψο.Ακριβώς αυτή υπήρξε η διατύπωση του φασίστα.<<Όπως ο χειρουργός βάζει στο γύψο το πόδι του ασθενούς και τον κρατάει ακίνητο μέχρις ότου βεβαιωθεί ότι δεν κυνδινεύει η υγεία του,κατά τον ίδιο τρόπο ο στρατός αναλαμβάνει την προστασία της χώρας από τον κομμουνισμό>>.Αυτά που οφείλω να επισημάνω είναι τα εξής:

1. Κομμουνιστικός κύνδινος για την Ελλάδα δεν υπήρξε.Μετά τη λήξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου,με τη διάσκεψη της Γιάλτας(4-11 Φεβρουαρίου 1945),είχαν ήδη καθοριστεί οι σφαίρες επιρροής των 3 μεγάλων δυνάμεων(Αμερική,Αγγλία,Ρωσία)και η Ελλάδα είχε τεθεί υπό την <<προστασία>> της Αγγλίας.Ο πρωθυπουργός της Αγγλίας μάλιστα Τσώρτσιλ είχε κάνει ειδική επίσκεψη στον Στάλιν προκειμένου να διασφαλίσει τα συμφέροντα της χώρας του στην Ελλάδα.Γι'αυτό άλλωστε και η ΕΣΣΔ δεν βοήθησε στα χρόνια του εμφυλίου τους αριστερούς αντάρτες.
2. Ο μόνος λόγος για τον οποίο δρομολογήθηκε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου,ήταν για να πραγματοποιηθεί η απόπειρα ανατροπής του Μακαρίου στην Κύπρο και να δωθεί πάτημα στην τουρκική κυβέρνηση να επέμβει στρατιωτικά στο νησί,με απώτερο στόχο την αύξηση της αμερικάνικης επιρροής στο Κυπριακό έδαφος,μέσω της τακτικής του<<διαίρει και βασίλευε>> που από την αρχαιότητα υπήρξε επιτυχής.

Παραθέτω εδώ το ντοκουμεντό αναγγελίας της επιβόλης στρατιωτικού νόμου στην Ελλάδα από τον ίδιο τον εμπνευστή της και ζητώ ειλικρινά συγγνώμη που αναγκάζομαι να σας υποβάλω σε κάτι τέτοιο.Το θεωρώ αναγκαίο γιατί πραγματικά δεν μπορώ να το περιγράψω με λέξεις...

Μερες που δεν σου'πα σ'αγαπω...

Ενα υπεροχο,γλυκο τραγουδι,απο δυο νεους και πολλα υποσχομενους καλλιτεχνες.Αφιερωμενο στις ερωτευμενες φιλες μου που μου το ζητησαν...

Συμφωνο συμβιωσης και στην αρχαιοτητα;;;

Οπως γνωριζετε,πριν απο καποιους μηνες ψηφιστηκε απο την ολομελεια της βουλης νομοσχεδιο που δινει τη δυνατοτητα σε εκεινα τα ζευγαρια που δεν επιθυμουν να παντρευτουν για δικους τους λογους,να υπογραψουν συμφωνο ελευθερης συμβιωσης,το οποιο κατοχυρωνει νομικα τα δικαιωματα(πχ κληρονομικα)των εμπλεκομενων ενω παραλληλα νομιμοποιει τη γεννηση των παιδιων απο μια τετοια συμβιωση,τα οποια ειναι εξασφαλισμενα με τον ιδιο τροπο που εξασφαλιζονται τα παιδια που γεννιουνται μεσα σε ενα γαμο.Για πολλους αυτη η διαταξη αποτελει χαρακτηριστικο γνωρισμα μιας κοινωνιας αποσυντηρικοποιημενης που σταδιακα εγκαταλλειπει τις κοινωνικες προκαταληψεις καθως επισης και συνωνυμο της κοινωνικης προοδου.Ωστοσο,αν και ο νομος αυτος θεσπιστηκε μολις προσφατα,τοσο στην Ελλαδα οσο και σε αλλες ευρωπαικες χωρες,παρομοιες πρακτικες συναντουμε και στην αρχαιοτητα.
Συγκεκριμενα,στην αρχαια Ρωμη διαπιστωνεται η υπαρξη ενος τυπου γαμου,αρκετα ασυνηθιστου και μαλλον απαρχαιομενου στο τελος της περιοδου της ρωμαικης Δημοκρατιας.Ο επονομαζομενος USUS ηταν ενας πρακτικος γαμος που δεν απαιτουσε μια αληθινη γαμηλια τελετη και αποτελουσε μια μεταφορα της γυναικας υπο το manus( κυριαρχια) του συζηγου,μετα απο ανηθικη συμβιωση.Μοναδικη απαιτηση για την επικυρωση ενος γαμου usus ηταν η συγκατοικηση του ανδρα και της γυναικας για 1 χρονο.Ομως,υπηρχε ενα παραθυρακι οσον αφορα τη διεξαγωγη του γαμου.Αν κατα τη διαρκεια ενος χρονου συμβιωσης,η γυναικα βρισκοταν εκτος σπιτιου για 3 διαδοχικες νυχτες,τοτε δεν μπορουσε να τεθει υπο το manus του συζηγου,γαμος δεν υφιστατο και η συμβιωση θεωρειτο ανηθικη.

Αναρωτιεμαι,πως ειναι δυνατο πρακτικες και συμπεριφορες που θεωρουνταν φυσιολογικες στην αρχαιοτητα,να θεωρουνται κατακριτεες και ανηθικες στον 21ο αιωνα;Η ερωτηση σαφως και ειναι ρητορικη.Η επικρατηση του Χριστιανισμου και η καθιερωση του ως επισημη θρησκεια στις τοτε αυτοκρατοριες συνεβαλλε στη διαμορφωση νεων ηθων και αξιων,οι οποιες ερχονταν σε αντιθεση με τα αρχαιοελληνικα ιδεωδη και οι οποιες,κατα τη γνωμη μου,λειτουργησαν ως αναστολεις της κοινωνικης και επιστημονικης προοδου.Αυτο αποδεικνυεται απο το γεγονος οτι χρειαστηκε να περασουν τοσοι αιωνες για να αναγνωριστει το δικαιωμα της συμβιωσης...και θεωρω οτι θα πρεπει να επεκταθει και στα ομοφυλοφιλα ζευγαρια,καθ'οτι ειναι πολιτες της κοινωνιας και δεν θα πρεπει να στερουνται δικαιωματων που απολαμβανουν ολοι οι υπολοιποι.

Γοβολατρεια...

Για τις περισσοτερες γυναικες τα παπουτσια ειναι αναποσπαστο κομματι της εμφανισης τους,εξισου σημαντικο με την καρνταρομπα τους καθως αποτελει ενδειξη υψηλης αισθητικης,καλου γουστου και ασυναγωνιστης κομψοτητας!Ειδικα για εκεινες που πασχουν απο το συνδρομο Carry Bradshaw,(η πρωταγωνιστρια της σειρας sex and the city,την οποια υποδυεται η Sarah Jessica Parker και η οποια εχει εμμονη με τα πανακριβα,φιρματα παπουτσια),η αποκτηση ενος ζευγαριου απο γοβες με την υπογραφη ενος κορυφαιου σχεδιαστη αποτελει φετιχ και επενδυση για μια ολοκληρη ζωη. Σχεδιαστες οι οποιοι ηταν γνωστοι κατα κυριο λογο στα σαλονια της μπουρζουαζιας,οπως ο Manolo Blahnik,o Jimmi Schou και ο Cristian Louboutin,εγιναν μεσω της αμερικανικης σειρας διασημοι σε ολη την υφηλιο,αυξανοντας κατακορυφα τα κερδη των εταιριων τους.Παρακατω παραθετω μια σειρα απο δημιουργιες του Cristian Louboutin
(με τους χαρακτηριστικους κοκκινους πατους)καθως και το ζευγαρι Manolo Blahnik blue something με το οποιο εκανε προταση γαμου ο Mr Big στην Carrie,στην ταινια Sex and the city,το οποιο μαλιστα εγινε αναρπαστο στο κεντρικο καταστημα πωλησης των Manolos στην Νεα Υορκη.

Γιαγκος ο αδιορθωτος!!!

Για καποιους ενα κομπλεξικο σουργελο που το μονο που θελει ειναι να τραβα την προσοχη των αλλων παση θυσια.Για αλλους παλι ενας εφυης ανθρωπος,ιδιορρυθμος οπως συμβαινει συνηθως.Ενα ειναι σιγουρο παντως:Ο Γιαγκος καταφερνει παντα να βρισκεται στο επικεντρο,ειναι πολυασχολος,εχει ενεργη συμμετοχη στην πολιτικη ζωη της Πατρας,εχει γυρισει διαφορες ταινιες,ερασιτεχνικα παντα,καποιες απο τις οποιες εχουν βραβευτει σε διαφορα φεστιβαλ απο το κοινο και προσφατα ολοκληρωσε τις σπουδες του,εχοντας στην κατοχη του ΔΙΠΛΩΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ απο το Πανεπιστημιο Πατρων παρακαλω!Οσοι απο μας περασαμε στη σχολη οσο ο Γιαγκος ηταν ακομη φοιτητης,θυμομαστε τις θρυλικες αγορευσεις του στις διαφορες συνελευσεις,το χωσιμο στα κομματοσκυλα,τις αμετρητες φαρσες στους καθηγητες.Δεν θα ξεχασω ποτε το σαλο που προκληθηκε πριν απο 2 χρονια,την περιοδο των μεγαλων φοιτητικων καταληψεων,οταν κατα τη διεξαγωγη μιας συνελευσης,που στοχο ειχε τη ληψη αποφασης για συνεχιση των κινητοποιησεων εναντια στον περιβοητο νομο-πλαισιο,εμφανιστηκε ο Γιαγκος με τον Ταμπακη στο αμφιθεατρο,ζητωντας εκ μερους της παραταξης του ΔΑΣΠ <<Να τραγουδησει ο Γιωργος!!!>>.Το τι ακολουθησε δεν λεγεται:νευρικα γελια να αντηχουν σε ολο το αμφιθεατρο,φωνες διαμαρτηριας που τον κατηγορουσαν οτι υποβαθμιζει τη διαδικασια.Τι περιμεναν;;;Γιαγκος ειναι αυτος.Αν δεν πουλησει αυτος τρελα,ποιος θα το κανει;;;Και για σας που δεν ειχατε την τυχη να τον δειτε απο κοντα,παραθετω ενα βιντεακι για να παρετε μια ιδεα περι τινος προκειται...

Nepotismus

Πριν απο καποιους μηνες παρακολουθουσα με τον πατερα μου στις ειδησεις ενα ρεπορταζ σχετικα με εναν εμφυλιο σε καποια αφρικανικη χωρα,ισως τη Σομαλια...δεν παιρνω και ορκο.Εκπροσωποι των ανταρτων που αγωνιζονται εναντια σε εκεινη τη διεφθαρμενη κυβερνηση που κατα τα γνωστα εχει επιβαλει στρατιωτικο καθεστως στη χωρα,κατηγορουσαν τον δικτατορα και το συμβουλιο των στρατηγων που τον περιστοιχιζει για νεποτισμο.Και τοτε ηρθε η ερωτηση:<<Αννα,τι σημαινει νεποτισμος;;;>>Δεν ειχα ιδεα,ο πατερας μου δεν θυμοταν ακριβως,αλλα ηταν σιγουρος οτι θα το ηξερα επειδη διαβαζω πολλα βιβλια και εφημεριδες.Μετα απο καποιο καιρο,εψαξα σε ενα λεξικο πολιτικων και φιλοσοφικων ορων που χρησιμοποιουσα στο λυκειο οταν εγραφα εκθεσεις(ουτε να το θυμαμαι δεν θελω) και behold:

Νεποτισμος,λοιπον ειναι η ταση των ευγενων και των ηγεμονων να τοποθετουν σε καιριες πολιτικες θεσεις και να παραχωρουν καθε ειδους αξιωματα και διακρισεις σε ατομα του συγγενικου τους περιβαλλοντος.Η λεξη αυτη προερχεται απο το λατινικο nepos που σημαινει ανηψιος και ιστορικα χρησιμοποιηθηκε για να περιγραψει την ταση των προκαθιμενων της καθολικης εκκλησιας να παραχωρουν εκκλησιαστικα αξιωματα σε συγγενεις τους,κυριως δε στους ανιψιους τους.Πραγματικα,δεν ειναι αστειο που αγνοουσα τη σημασια αυτης της λεξης,οταν περιγραφει ενα φαινομενο ευρεως διαδεδομενο και ορατο σε ολες τις εκφανσεις της ελληνικης πραγματικοτητας;;;

Κατα καιρους ακουμε στις ειδησεις για υπουργους που βολευουν τα παιδια τους σε υπουργεια και δημοσιους οργανισμους χωρις να εχουν καν τα απαιτουμενα προσοντα και τη μορφωση να αναλαβουν αυτες τις καιριες θεσεις.Θυμαμαι χαρακτηριστικα το σκανδαλο που ειχε ξεσπασει οταν ενας συγγενης του πρωθυπουργου ανελαβε διευθυντικη θεση σε εναν δημοσιο οργανισμο:Η θεση απαιτουσε κατοχη του διπλωματος lower στα Αγγλικα και ο εν λογω κυριος δεν το ειχε.Ετσι,για να μην παρει καποιος αλλος τη θεση,υποβαθμισαν αυτην την προυποθεση,λεγοντας οτι αρκουσε καποιος να εχει παρακολουθησει τμημα lower,χωρις να απαιτηται η επιτυχια στις αντιστοιχες εξετασεις.Αναρωτιεστε ποιος πηρε τελικα τη θεση;;;Το κακο ειναι οτι η τακτικη αυτη εχει επεκταθει και στις κατωτερες βαθμιδες των δημοσιων υπαλληλων,οι οποιοι στην πλειονοτητα τους επιλεγουν την ευκολη οδο για την επαγγελματικη τους ανελιξη:τα ρουσφετια,το φιλημα κατουρημενων ποδιων,το γλειψιμο των κομματοσκυλων,με λιγα λογια την πληρη ταυτιση με τη σαπιλα του συστηματος.Και υστερα απορουν γιατι υπαρχει τετοια δυσλειτουργια και γραφιοκρατεια στο δημοσιο...και γιατι πανε ολα κατα διαολου...

Το ξερατε αυτο;

Αφρικανικής καταγωγής η Κλεοπάτρα

Κατά το ήμισυ Αφρικανή είναι η Κλεοπάτρα, υποστηρίζει μια ομάδα αρχαιολόγων που πιστεύει ότι ανακάλυψε τον τάφο της αδερφής της.

Μέχρι τώρα, οι περισσότεροι πιστεύαμε ότι η ερωμένη του Μάρκου Αντώνιου ήταν ελληνικής καταγωγής.

Ωστόσο, τα λείψανα της αδελφής της βασίλισσας, Πριγκίπισσας Αρσινόης, που βρέθηκαν στην Έφεσο της Τουρκίας, αποκαλύπτουν ότι η μητέρα της είχε αφρικανικό σκελετό.

Οι ειδικοί σημείωσαν ότι τα αποτελέσματα αυτά – που παρουσιάζονται σε ντοκιμαντέρ του BBC- προκάλεσαν έντονα αισθήματα.

Η ανακάλυψη έγινε από τον Δρ. Hilke Thuer της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών. Είπε: «Είναι μοναδικό για τη ζωή ενός αρχαιολόγου να ανακαλύψει τάφο και σκελετό μέλους της Δυναστείας των Πτολεμαίων.

«Το ότι η Αρσινόη είχε αφρικανή μητέρα είναι εντυπωσιακό και μας οδηγεί σε νέα συμπεράσματα για την οικογένεια της Κλεοπάτρας και τη σχέση των δύο αδερφών.»

Ο παρουσιαστής του ντοκιμαντέρ και αρχαιολόγος Neil Oliver είπε: «Η Κλεοπάτρα, ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Μάρκος Αντώνιος- είναι όλοι τους ηρωικά πρόσωπα του παρελθόντος.

«Φτάνουμε σε σημείο να ξεχνάμε ότι υπήρξαν πραγματικά πρόσωπα και όχι οι μυθικές φιγούρες που παρουσιάζονται μέσα από τους ρόλους της Elizabeth Taylor και του Richard Burton.»

Συνέχισε: «Ήταν σοκ το να τους αντιμετωπίσω σαν αληθινούς ανθρώπους.»

«Όταν στεκόμουν στο εργαστήριο και εξέταζα τα κόκκαλα της εξ αίματος αδερφής της Κλεοπάτρας – γνωρίζοντας ότι στη ζωή της είχε αγγίξει την Κλεοπάτρα και ίσως και τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Μάρκο Αντώνιο- αισθάνθηκα ένα δέος.

«Εντελώς ξαφνικά, όλες αυτές οι φιγούρες της ιστορίας πήραν σάρκα και οστά.»

Υπήρξαν αναρίθμητες αδελφικές έριδες ανάμεσα στην Πριγκίπισσα Αρσινόη και την παντοδύναμη αδερφή της Κλεοπάτρα – πολλοί πιστεύουν ότι η βασίλισσα διέταξε το Ρωμαίο σύντροφο της Μάρκο Αντώνιο να δολοφονήσει την αδερφή της.

Καταγωγή

Κλεοπάτρα Ζ'

Δυναστεία: Πτολεμαίοι Πατέρας: Πτολεμαίος ΙΒ' Αυλητής Μητέρα: (?) Σύντροφος: Ιούλιος Καίσαρ Παιδιά: Πτολεμαίος ΙΕ' Καισαρίων Σύζυγος: Μάρκος Αντώνιος Παιδιά: Αλέξανδρος Ήλιος Κλεοπάτρα Σελήνη Β’ Πτολεμαίος Φιλάδελφος

Η Κλεοπάτρα ήταν άμεσος απόγονος του στρατηγού του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Πτολεμαίου Α' του Σωτήρος, μακεδονικής καταγωγής. Ήταν κόρη του βασιλιά της Αιγύπτου, Πτολεμαίου ΙΒ' Αυλητή, με πιθανή μητέρα την Κλεοπάτρα Ε' Τρύφαινα ή εναλλακτικά κάποια Αιγύπτια γυναίκα. Λίγα είναι πραγματικά γνωστά για την παιδική της ηλικία, μα θα πρέπει να υπήρξε μάρτυρας της αυξανόμενης δυσαρέσκειας του απλού λαού προς το βασιλικό οίκο των Πτολεμαίων, που κορυφώθηκε κατά τη βασιλεία του πατέρα της. Η αναρχία αυτή προέκυψε για πολλούς λόγους, ανάμεσα στους οποίους είναι ο φυσικός και ηθικός εκφυλισμός των κυβερνώντων, ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας και η διαφθορά. Αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα την απώλεια της Κύπρου και της Κυρηναϊκής, κάνοντας τη βασιλεία του Πτολεμαίου ΙΒ' μια από τις πιο ολέθριες της δυναστείας.

Μετά το θάνατο του Πτολεμαίου ΙΒ' το 51 π.Χ., ξεκίνησε η βασιλεία της μεγαλύτερης εν ζωή θυγατέρας του, της Κλεοπάτρας Ζ', με την οποία έμελλε να λάβει τέλος η Δυναστεία που ίδρυσε ο δαιμόνιος Μακεδόνας στρατηγός περίπου τριακόσια χρόνια πριν. Όταν η Κλεοπάτρα ανέβηκε στο θρόνο, το βασίλειό της ήδη έμοιαζε να έχει φτάσει στη δύση του: οι σημαντικότερες επαρχίες του, η Κοίλη Συρία, η Κυρήνη, η Κύπρος, ήδη είχαν χαθεί. Η δημοτικότητα του βασιλικού οίκου επίσης ποτέ δεν είχε υπάρξει χαμηλότερη, καθώς πλέον οι Ρωμαίοι επενέβαιναν απρόσκοπτα στα εσωτερικά του κράτους, το οποίο είχε μεταλλαχθεί σε ανεπίσημη ρωμαϊκή επαρχία. Όλα έδειχναν πως οι Πτολεμαίοι θα έσβηναν άδοξα όπως οι Σελευκίδες λίγα χρόνια νωρίτερα. Ωστόσο η Δυναστεία, λίγο πριν το τέλος, έμελε να γνωρίσει μια τελευταία αναλαμπή δόξας, αγγίζοντας το όνειρο της κατάκτησης μιας αυτοκρατορίας μεγαλύτερης εδαφικά κι από το κράτος των πρώτων Πτολεμαίων. Και επειδή η στρατιωτική δύναμη του κράτους δεν μπορούσε να παραβγεί αυτή του ρωμαϊκού κολοσσού, η τελευταία ηγεμόνας δεν χρησιμοποίησε όπως οι πρόγονοί της τη δύναμη των όπλων, αλλά μια νέα: αυτή της προσωπικής γοητείας.

Η κληρονομιά της είναι αμφίβολη, αλλά κατά πάσα πιθανότητα μονάχα το μισό της αίμα ήταν μακεδονικό. Όπως πληροφορούμαστε από ορισμένες πηγές, ο παππούς της, Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος, είχε αποκτήσει παιδιά με μια Ελληνίδα ερωμένη, ευγενικής πιθανώς καταγωγής και εξαίρετης ομορφιάς. Αν υποθέσουμε πως η μακεδονική της καταγωγή της κληροδότησε τη σιδερένια πυγμή και αποφασιστικότητα, τότε ίσως το αίμα της γιαγιάς της τής χάρισε όχι μόνο τη φυσική ελκυστικότητα που παρέσυρε τους άνδρες, αλλά και μια οξύνοια που αιχμαλώτιζε το πνεύμα τους. Οι πηγές αναφέρουν πως την χαρακτήριζε επίσης μια ασυνήθιστη για τους Έλληνες της εποχής ικανότητα να μαθαίνει ξένες γλώσσες, όχι μόνο τα αιγυπτιακά, τη μητρική γλώσσα των υπηκόων της, αλλά και τα αραμαϊκά, τα εβραϊκά, τα αραβικά, τα περσικά και τα αιθιοπικά. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως δεν ήταν εξαιρετικά όμορφη, όπως συχνά τείνουμε να πιστεύουμε στις μέρες μας, ωστόσο ήταν ικανότατη στην τέχνη της συζήτησης, στο να γίνεται ευχάριστη και να ψυχαγωγεί, στο να δείχνει ζωντάνια και ευφυΐα, κάτι που αιχμαλώτιζε τους συνομιλητές της.

πηγες:βικιπαιδια,η ελευθερη εγκυκλοπαιδια,Pathfinder news

Malleus maleficarum

Το Malleus Maleficarum («Σφύρα των Κακοποιών», «Σφυρί των Μαγισσών» ή "Hexenhammer") είναι αναμφίβολα η πιο σημαντική πραγματεία σχετικά με τον διωγμό των μαγισσών που προήλθε από την υστερία κατά των μαγισσών στη διάρκεια της Αναγέννησης. Αποτελεί ένα περιεκτικό εγχειρίδιο κυνηγού μαγισσών, το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Γερμανία το 1487 και γνώρισε επανειλημμένες επανεκδόσεις σε όλη την Ευρώπη. Έπαιξε βασικό ρόλο στις δίκες μαγισσών στην Ευρώπη για πάνω από 200 χρόνια. Το βιβλίο αυτό έγινε διαβόητο λόγω της χρήσης του κατά τη διάρκεια της υστερίας του κυνηγιού μαγισσών, η οποία έφτασε στο αποκορύφωμά της την περίοδο από τα μέσα του 16ου έως τα μέσα του 17ου αιώνα.

Ιστορία του Malleus Maleficarum

Το έργο αυτό συντάχθηκε από δύο Δομινικανούς μοναχούς-ιεροεξεταστές, τον Χάινριχ Κράμερ (Ερρίκος Κραίμερς ή Heinrich Kramer) και τον Γιάκομπ Σπρένγκερ (Ιάκωβος Σπρέγκερ ή Jacob Sprenger), οι οποίοι ισχυρίζονταν μέσα στο βιβλίο ότι είχαν εξουσιοδοτηθεί από τον Πάπα Ιννοκέντιο Η' να ασκήσουν διώξεις κατά των μαγισσών σε όλη τη Γερμανία μέσω ενός παπικού διατάγματος της 5ης Δεκεμβρίου 1484· αυτό όμως το διάταγμα είχε εκδοθεί πριν τη συγγραφή του βιβλίου και πριν γίνουν γνωστές οι σχεδιαζόμενες μέθοδοι τους.

Οι Κράμερ και Σπρένγκερ υπέβαλλαν το Malleus Maleficarum στην Σχολή Θεολογίας του Πανεπιστημίου της Κολωνίας στις 9 Μαΐου 1487, ελπίζοντας ότι θα εγκριθεί. Αντ' αυτού, ο κλήρος και το Πανεπιστήμιο το καταδίκασαν ως παράνομο και αντιδεοντολογικό.[1] Ο Κράμερ παρ' όλα αυτά εισήγαγε ένα πλαστογραφημένο ισχυρισμό υποστήριξης από το Πανεπιστήμιο σε μεταγενέστερες τυπωμένες εκδόσεις του βιβλίου. Το 1487 είναι γενικώς αποδεκτό ως η ημερομηνία δημοσίευσης, μολονότι πρώιμες εκδόσεις μπορεί να είχαν παραχθεί το 1485 ή το 1486. Η Καθολική Εκκλησία απαγόρευσε το βιβλίο λίγο αργότερα, τοποθετώντας το στο Index Librorum Prohibitorum. Μολαταύτα, μεταξύ των ετών 1487 και 1520, το έργο δημοσιεύθηκε δεκατρείς φορές. Μετά από πενήντα χρόνια, αναδημοσιεύτηκε δεκαέξι φορές κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ του 1574 και της έκδοσης της Λυών του 1669. Ο ψευδής ισχυρισμός ότι είχε λάβει έγκριση ο οποίος εμφανιζόταν στην αρχή του βιβλίου συνέβαλλαν στη δημοτικότητά του.

Το κείμενο ήταν τόσο δημοφιλές ώστε πούλησε περισσότερα αντίτυπα από οποιοδήποτε άλλο έργο, εκτός της Βίβλου, μέχρι την έκδοση του The Pilgrim's Progress του Τζον Μπάνιγιαν (John Bunyan) το 1678.

Οι επιδράσεις του Malleus Maleficarum εξαπλώθηκαν πολύ πέρα από τη Γερμαία, επηρεάζοντας πολύ την Γαλλία και την Ιταλία και, σε μικρότερο βαθμό, την Αγγλία.

Παρ' όλη την δημοφιλή αντίληψη ότι το Malleus Maleficarum ήταν το κλασσικό Ρωμαιοκαθολικό κείμενο για τη μαγεία, δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ επίσημα από την Καθολική Εκκλησία και μάλιστα καταδικάστηκε από την Ιερά Εξέταση το 1490. Επιπρόσθετα, χρησιμοποιήθηκε και από τους Προτεστάντες σε κάποιες από τις δίκες τους κατά των μαγισσων

Πλαστογραφίες και μεταφράσεις του Malleus Maleficarum

Το Malleus Maleficarum περιλάμβανε αρχικά στον πρόλογό του την παπική βούλα την παπική βούλα Summis desiderantes, την οποία είχε εκδώσει ο Πάπας Ιννοκέντιος Η' στις 5 Δεκεμβρίου του 1484, και η οποία αποτελούσε το βασικό παπικό έγγραφο σχετικά με τη μαγεία. Αναφέρει ονομαστικά τούς Σπρένγκερ και Κράμερ (ως Γιάκομπους Σπρένγκερ [Iacobus Sprenger] και Ενρίκι Ινστιτόρις [Henrici Institoris]) και τούς καθοδηγεί στην καταπολέμηση της μαγείας στη βόρεια Γερμανία.

Το βιβλίο αυτό καθαυτό δεν έγινε κατόπιν εντολής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Οι συγγραφείς είχαν επισυνάψει μια επιστολή έγκρισης από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας, η οποία φαινομενικά είχε υπογραφεί από τέσσερις καθηγητές εκεί. Ωστόσο, η επιστολή ήταν πλαστή. Το Πανεπιστήμιο όχι μόνο δεν είχε εγκρίνει το βιβλίο αλλά μάλιστα το είχε καταδικάσει λόγω της χρήσης αντιδεοντολογικών νομικών διαδικασιών και λόγω του ότι η δαιμονολογία του δεν ήταν σύμφωνη με το Καθολικό δόγμα. Αν και ο Κράμερ καταδικάστηκε από την Ιερά Εξέταση το 1490, το βιβλίο συνέχισε να εκδίδεται, προωθούμενο από την αυξανόμενη λαϊκή δίψα για γιατροσόφια κατά της μαγείας.

Σύγχρονες ξενόγλωσσες μεταφράσεις αυτών των έργων περιλαμβάνουν μια γερμανική μετάφραση του 2000 από τους καθηγητές Γιέρουσεκ (Jerouscheck) και Μπέρινγκερ (Behringer), με τίτλο Der Hexenhammer (η μετάφραση του 1906 από τον Σμιτ (Schmidt) θεωρείται πολύ χαμηλής ποιότητας), και μια αγγλική μετάφραση του Μόνταγκ Σάμερς (Montague Summers) το 1928, η οποία ανατυπώθηκε το 1948 και είναι και σήμερα διαθέσιμη ως ανατύπωση τού 1971 από τις εκδόσεις Dover Publications (ISBN 0-486-22802-9).

Περιεχόμενα του Malleus Maleficarum

Το βιβλίο χωρίζεται σε τρεις ενότητες, καθεμιά από τις οποίες εγείρει ερωτήματα και φέρεται να τα απαντάει μέσω αντεπιχειρημάτων. Υπάρχει ελάχιστο πρωτότυπο υλικό στο βιβλίο· αποτελεί βασικά μια κωδικοποίηση υπαρχόντων πεποιθήσεων και πρακτικών. Σημαντικά μέρη του βιβλίου λήφθηκαν από προγενέστερα έργα, όπως το Directorium Inquisitorum (1376) του Νικολάου Άιμεριχ (Nicolau Aymerich) ή το Formicarius (1435) του Γιοχάνες Νίντερ (Johannes Nider).

Το πρώτο μέρος αποσκοπεί στο να αποδείξει ότι υφίσταται η μαγική τέχνη ή η μαγγανεία. Περιγράφει με λεπτομέρεια πως ο Διάβολος και οι ακόλουθοί του, οι μάγισσες, διαπράττουν μια ποικιλία ανομιών με «την άδεια του Παντοδύναμου Θεού». Αντί να ερμηνευθεί αυτό ως τιμωρία, όπως έκανα πολλές εκκλησιαστικές αρχές της εποχής, οι συγγραφείς του βιβλίου αξιώνουν ότι ο Θεός επιτρέπει αυτές τις πράξεις ώστε ο Διάβολος να μην αποκτήσει απεριόριστη εξουσία και καταστρέψει τον κόσμο.

Ένα μέρος αυτής της ενότητας εξηγεί γιατί οι γυναίκες, λόγω της πιο αδύναμης φύσης και της κατώτερης νοημοσύνης τους, υποτίθεται ότι είναι από τη φύση τους πιο επιρρεπείς στις παγίδες του Σατανά απ' ότι οι άνδρες. Ο ίδιος ο τίτλος του βιβλίου περιέχει το ουσιαστικό maleficarum στο θηλυκό γένος και οι συγγραφείς διατείνονται (λανθασμένα) ότι η λέξη femina (γυναίκα) ετυμολογείται από το fe+minus, δηλαδή «άπιστος».

Το δεύτερο μέρος του Malleus Maleficarum περιγράφει τις μορφές της μαγικής τέχνης καθαυτές. Αυτή η ενότητα εκθέτει λεπτομερώς πώς οι μάγισσες δένουν με μάγια και τους τρόπους με τους οποίους αυτές οι πράξεις μπορούν να προληφθούν ή να θεραπευθούν. Σημαντική έμφαση δίνεται στη Συμφωνία με το Διάβολο, ενώ η ύπαρξη των μαγισσών παρουσιάζεται ως γεγονός. Πολλές από τις αναφορές του βιβλίου σε ξόρκια, συμφωνίες, θυσίες και συνουσία με το Διάβολο αποκτήθηκαν από ιεροεξεταστικές ανακρίσεις εκτελεσμένες από τους Σπρένγκερ και Κράμερ.

Το τρίτο μέρος περιγράφει με λεπτομέρεια τις μεθόδους για τον εντοπισμό, τις δοκιμασίες και την καταδίκη ή την εξόντωση μαγισσών. Τα βασανιστήρια για τον εντοπισμό των μαγισσών θεωρούνται αυτονόητα· αν η κατηγορούμενη μάγισσα δεν ομολογούσε με τη θέλησή της την ενοχή της, θα έπρεπε να βασανιστεί ώστε τελικά να ομολογήσει. Δίνεται στους δικαστές η οδηγία να παροδηγούν την κατηγορούμενη αν είναι απαραίτητο, υποσχόμενοι έλεος σε αν το θύμα ομολογούσε.

Αυτή η ενότητα καλύπτει επίσης το πόσο έγκυρες θα πρέπει να θεωρούνται οι καταθέσεις μαρτύρων και την ανάγκη για την εξαφάνιση των κακόβουλων κατηγοριών. Δηλώνει, όμως ταυτόχρονα, ότι οι φήμες αρκούν για να οδηγήσουν ένα άτομο σε δίκη και ότι αν ο κατηγορούμενο υπεράσπιζε σθεναρά τον εαυτό του αυτό θα αποτελούσε ένδειξη ότι βρισκόταν κάτω από μαγική επιρροή. Αναφέρονται κανόνες για να αποτρέπεται η μαγική επιρροή των αρχών και δίνεται η διαβεβαίωση ότι, ως αντιπρόσωποι του Θεού, οι ιεροεξεταστές είναι θωρακισμένοι από όλες τις μαγικές δυνάμεις.

Σύνοψη των πεποιθήσεων στο Malleus Maleficarum

Αμφότεροι οι Κράμερ και Σπρένγκερ ήταν πολυγραφότατοι συγγραφείς, και μέρος του Malleus Maleficarum ενσωματώνει ένα περιεκτικό χειρόγραφο σχετικά με την μαγική τέχνη, το οποίο είχε γράψει ο Κράμερ το 1485. Βασισμένο γενικά στην Βιβλική δήλωση, «Καμία μάγισσα (γυναίκα που κάνει μαγγανείες, ΜΝΚ) δεν πρέπει να αφήνεις να ζει» (Έξοδος 22:17 [18], ΝΜΒ), το βιβλίο παίρνει κάποια στοιχεία από τις Γραφές και από έργα του Αριστοτέλη, του Αυγουστίνου και του Θωμά Ακινάτη για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς του. Ο σεξισμός που εμφανίζεται στο έργο αυτό είναι αναμφισβήτητος· η πεποίθηση των συγγραφέων ότι οι γυναίκες είναι πλάσματα κατώτερα, αδύναμα, που εύκολα διαφθείρονται, τονίζεται συχνά από την αρχή ως το τέλος του κειμένου αυτού.

Συνολικά, το Malleus Maleficarum διακηρύττει ότι μερικά πράγματα τα οποία ισχυρίζονται οι μάγισσες, όπως οι μεταμορφώσεις ζώων, ήταν απλές οφθαλμαπάτες προκαλούμενες από τον Διάβολο για να τις παγιδέψει, ενώ άλλες πράξεις, όπως η πτήση, η πρόκληση καταιγίδων και η καταστροφή σοδειών, ήταν πραγματικές. Το βιβλίο πραγματεύεται σε βάθος τις έκλυτες πράξεις των μαγισσών, την ικανότητά τους να δημιουργούν ανικανότητα στους άνδρες και ακόμα αφήνει περιθώριο στον ισχυρισμό ότι οι δαίμονες θα μπορούσαν να είναι οι πατέρες παιδιών μαγισσών. Το ύφος του κειμένου είναι άκρως σοβαρό —ακόμη και οι πιο απίστευτες δηλώσεις παρουσιάζονται ως αξιόπιστες πληροφορίες.


πηγες:βικιπαιδια,η ελευθερη εγκυκλοπαιδια

Ο Πετρος στα καλυτερα του!

daddy cool!

Αφιερωμενο στους γονεις μου που υπηρξαν φοιτητες στα 80s,την επονομαζομενη εποχη του κιτς,της κακογουστιας και της disco!!!

Barbie girl

Θυμαστε που το ακουγαμε στο δημοτικο;Τοτε που ακομη παιζαμε με Barbie;Εγω βεβαια εξακολουθουσα να παιζω με κουκλες μεχρι και την τριτη λυκειου και θα συνεχιζα βεβαια αν σε μια κριση γενικης καθαριοτητας που κατεβαλε τους γονεις μου δεν μου τις πεταγαν κακην κακως στα σκουπιδια χωρις καν να μπουν στον κοπο να με ρωτησουν πρωτα.Και τοτε ηρθα αντιμετωπη με την πραγματικοτητα:Η ανεμελια των παιδικων και εφηβικων μου χρονων,η εποχη της αθωοτητας ειχε παρελθει ανεπιστρεπτει.<<Εισαι μεγαλη τωρα,ειναι η ωρα να αρχιζεις να παιζεις με κουκλους,αληθινους>>,ετσι μου ειπαν χαριτολογωντας.Anyway,εγω καθε φορα που παω στο supermarket,πιανω τον εαυτο μου να κοιταει ακομη και τωρα αυτες τις πανεμορφες κουκλες που με συντροφευαν τοσα χρονια στα παιχνιδια που επινοουσα στα μικρατα μου.Και ας ξερω την ασχημη ιστορια που κρυβεται πισω,μια ιστορια που δεν ανεφερεται σχεδον ποτε για να προστατευτει η παιδικη αθωοτητα:Το οτι δηλαδη η εταιρια Μantel που κατασκευαζει αυτα τα παιχνιδια εδρευει σε χωρες της απω Ανατολης,Κινα,Κορεα,Ταιβαν,οπου τα εργατικα χερια ειναι φθηνα και οπου τα συλλογικα εργασιακα δικαιωματα καταστρατηγουνται ανελλειπως.Το οτι οι συνθηκες εργασιας ειναι αθλιες,το οτι εκατονταδες εργατες εχουν χασει κατα καιρους τη ζωη τους εν ωρα εργασιας γιατι δεν λαμβανονται τα απαραιτητα μετρα για την αποφυγη εργατικων ατυχηματων,το οτι οι εργατες αναγκαζονται να δουλευουν 20 ωρες το 24ωρο με πενιχρες απολαβες χωρις καμια ασφαλιση και οτι ειναι υποχρεωμενοι καθε πρωι,πριν αρχισουν τη δουλεια,να τραγουδουν τον υμνο της εταιριας,δηλωνοντας ετσι την πληρη υποταγη τους,υφισταμενοι εκτος απο εργασιακη εκμεταλλευση και τον πληρη εξευτελισμο της προσωπικοτητας τους.Υπαρχει βεβαια και μια αλλη παραμετρος του ολου θεματος που σχετιζεται με τα λανθασμενα προτυπα που καλλιεργουνται στα μικρα κοριτσια και στις μετεπειτα εφηβες και ενηλικες γυναικες.Προτυπα που αναγουν ως κυριο χαρακτηριστικο μιας γυναικας την ομορφια και την επιδιωξη της με καθε τροπο,συμβαλλοντας ετσι στη διαμορφωση ενος μοντελου γυναικας τυπου κοκκετας Barbie,αβουλου,απολιτικ,ευκολου θυματος της βιομηχανιας της μοδας που κερδοφορει εκμεταλλευομενη τις ανασφαλιες,τα κομπλεξ και την εμφυτη γυναικεια φιλαρεσκεια.Ακομη κι ετσι ομως,ακομη και τωρα που γνωριζω αυτην τη στυγνη πραγματικοτητα,αδυνατω να απαρνηθω αυτο το παιχνιδι που τοσες και τοσες αντιδρασεις απο φεμινιστικους και μη κυκλους εχει εγειρει.Γιατι αναμεσα σε ολα τα αλλα, για μενα συμβολιζει μια πολυ ομορφη και ξεγνιαστη περιοδο της ζωης μου,μια περιοδο που θα θυμαμαι παντα με πολλη αγαπη και νοσταλγια...