Σκατά και Burberry!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αυτή θα μπορούσε να είναι κάλλιστα η φράση της χρονιάς!!!!!!!!!!Ακριβώς όπως την ξεστόμισε η μεγαλειότητα της prinzessin Anna(τρομάρα μου!!!) πριν 6 μέρες μετά το πέρας της εξέτασης του μαθήματος "Μεταλλικές 2".Λένε ότι την 1η φορά που γίνεσαι ρεζίλι νιώθεις κάπως,μετά το συνηθίζεις....Αμ δε...Είναι από τις λίγες φορές που έχω παρακαλέσει να ανοίξει η γη να με καταπιει και όπως πάντα,η γη αγνόησε επιδεικτικά τις παρακλήσεις μου.Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή,όπως ακριβώς διαδραματίστηκαν το βροχερό και καταθλιπτικό απόγευμα της Δευτέρας 1ης Φεβρουαρίου.Είχαμε πάει με τη φίλη και συμφοιτήτρια μου Ρίτα που λέτε για να δώσουμε μεταλλικές,μάθημα δύσκολο και απαιτητικό,όπως τα περισσότερα μαθήματα του 1ου τομέα των μηχανικών.Τα θέματα,όπως το φανταζόμασταν ήταν παλούκια.Έχοντας γράψει λίγα πράγματα(και σίγουρα άσχετα) και πεπεισμένη ότι πάει για Σεπτέμβρη,παρέδωσα γραπτο και βγήκα έξω 5 λεπτά πριν την επίσημη λήξη της εξέτασης,περιμένοντας τη Ρίτα για να φύγουμε.Μην έχοντας τίποτα να κάνω,στάθηκα δίπλα στο σπασμένο παράθυρο,κοιτώντας απ'έξω το μαύρο,ζοφερό σκοτάδι που είχε απλωθεί για τα καλά και άρχισα να στέλνω με το κινητό μηνύματα στους κολλητούς μου που είχαν αποφασίσει να μη δώσουν.Σε κάποια στιγμή,αφηρημένη και βυθισμένη σε μελαγχολικες σκεψεις καθώς ήμουν,άρχισα να αντιλαμβάνομαι έντονη κινητικότητα και θορύβους από ομιλίες γύρω μου.Σήκωσα λοιπόν το κεφάλι προς τη μεριά του αμφιθεάτρου και προς μεγάλη μου έκπληξη είδα τη Ρίτα να βγαίνει κατακκόκινη και αγχωμένη από την είσοδο και να ανεβαίνει φουριόζα τα σκαλιά,κατευθυνόμενη προς το μέρος όπου στεκόμουν.Όταν μας χώριζαν μόλις λίγα βήματα και πριν προλάβει να με ρωτήσει πως πήγα,της λέω δυνατά και με μια δόση ειρωνίας "Σκατά και μπούρμπερη" και την ίδια ακριβώς στιγμή που ξεστόμισα αυτή τη φράση,βλέπω τον καθηγητή σε απόσταση 1 μέτρου από εμάς να περνάει μπροστά μας κατευθυνόμενος προς το ΑΠΜ4,να μας κοιτάζει και να ρωτάει τη φίλη μου πώς έγραψε!!!!!!!!!!!!!(Τη Ρίτα την ήξερε φατσικά,γιατί πήγαινε πάντα στο μάθημα του και τον ρώταγε και απορίες.)Ρεζίλια!!!!!!!!!!!!!!!!!Με είχε ακούσει!!!!!!!!!!!Δύο δευτερόλεπτα αργότερα,με έπιασε το νευρικό και δεν μπορούσα να συνέλθω!!!!!Τη μία στιγμή ήμουν σοβαρή και παρηγορούσα τη φίλη μου για το μάθημα και την άλλη τρανταζόμουν ολόκληρη από τα γέλια,καθώς επαναλάμβανα ξανά και ξανά το όλο σκηνικό!!!Και όλο αυτό γινόταν όχι μόνο σε όλη τη διαδρομή από τη σχολή μέχρι τη στάση αλλά και μέσα στο λεωφορείο!!!Ακόμη και τώρα που ανακαλώ στη μνήμη μου το περιστατικό και τις αντιδράσεις των φίλων μου όταν τους το ανέφερα,I can't help laughing to death!!!
Ηθικό δίδαγμα:ΠΟΤΕ δε λέμε κάτι πριν βεβαιωθούμε ότι ο άμεσα εμπλεκόμενος βρίσκεται σε απόσταση ασφαλείας!!!!!!!!!!Γιατί μπορεί μεν στη δική μου περίπτωση να μην έγινε κάτι,αλλά σε κάποια άλλη,τα πράγματα ίσως να είχαν εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπήρχε πιθανότητα να με πιάσει νευρικό γέλιο μετά....